بوستان سعدی - 030 - باب اول - حکایت کنند از جفا گستری

حکایت کنند از جفا گستریکه فرماندهی داشت بر کشوریدر ایام او روز مردم چو شامشب از بیم او خواب مردم حرامهمه روز نیکان از او در بلابه شب دست پاکان از او بر دعاگروهی بر شیخ آن روزگارز دست ستمگر گرستند زارکه ای پیر دانای فرخنده رایبگوی این جوان را بترس از خدایبگفتا دریغ آیدم نام دوستکه هر کس نه در خورد پیغام اوستکسی را که بینی ز حق بر کرانمنه با وی، ای خواجه، حق در میاندریغ است با سفله گفت از علومکه ضایع شود تخم در شوره بومچو در وی نگیرد عدو داندتبرنجد به جان و برنجاندتتو را عادت، ای پادشه، حق روی استدل مرد حق گوی از این جا قوی استنگین خصلتی دارد ای نیکبختکه در موم گیرد نه در سنگ سختعجب نیست گر ظالم از من به جانبرنجد که دزدست و من پاسبانتو هم پاسبانی به انصاف و دادکه حفظ خدا پاسبان تو بادتو را نیست منت ز روی قیاسخداوند را من و فضل و سپاسکه در کار خیرت به خدمت بداشتنه چون دیگرانت معطل گذاشتهمه کس به میدان کوشش درندولی گوی بخشش نه هر کس برندتو حاصل نکردی به کوشش بهشتخدا در تو خوی بهشتی سرشتدلت روشن و وقت مجموع بادقدم ثابت و پایه مرفوع بادحیاتت خوش و رفتنت بر صوابعبادت قبول و دعا مستجابسعدی, بوستان, باب اول در عدل و تدبیر و رایسعدی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.