بوستان سعدی - 035 - باب دوم - شنیدم که یک هفته ابن‌السبیل

شنیدم که یک هفته ابن‌السبیلنیامد به مهمان سرای خلیلز فرخنده خویی نخوردی بگاهمگر بینوایی در آید ز راهبرون رفت و هر جانبی بنگریدبر اطراف وادی نگه کرد و دیدبه تنها یکی در بیایان چو بیدسر و مویش از برف پیری سپیدبه دلداریش مرحبایی بگفتبرسم کریمان صلایی بگفتکه ای چشمهای مرا مردمکیکی مردمی کن به نان و نمکنعم گفت و بر جست و برداشت گامکه دانست خلقش، علیه‌السلامرقبیان مهمان سرای خلیلبه عزت نشاندند پیر ذلیلبفرمود و ترتیب کردند خواننشستند بر هر طرف همگنانچو بسم الله آغاز کردند جمعنیامد ز پیرش حدیثی به سمعچنین گفتش: ای پیر دیرینه روزچو پیران نمی‌بینمت صدق و سوزنه شرط است وقتی که روزی خوریکه نام خداوند روزی بری؟بگفتا نگیرم طریقی به دستکه نشنیدم از پیر آذرپرستبدانست پیغمبر نیک فالکه گبرست پیر تبه بوده حالبخواری براندش چو بیگانه دیدکه منکر بود پیش پاکان پلیدسروش آمد از کردگار جلیلبه هیبت ملامت کنان کای خلیلمنش داده صد سال روزی و جانتو را نفرت آمد از او یک زمانگر او می‌برد پیش آتش سجودتو با پس چرا می‌بری دست جود؟سعدی, بوستان, باب دوم در احسانسعدی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.