بوستان سعدی - 049 - باب دوم - ز بنگاه حاتم یکی پیرمرد

ز بنگاه حاتم یکی پیرمردطلب ده درم سنگ فانید کردز راوی چنان یاد دارم خبرکه پیشش فرستاد تنگی شکرزن از خیمه گفت این چه تدبیر بود؟همان ده درم حاجت پیر بودشنید این سخن نامبردار طیبخندید و گفت ای دلارام حیگر او در خور حاجت خویش خواستجوانمردی آل حاتم کجاست؟چو حاتم به آزاد مردی دگرز دوران گیتی نیاید مگرابوبکر سعد آن که دست نوالنهد همتش بر دهان سؤالرعیت پناها دلت شاد بادبه سعیت مسلمانی آباد بادسرافرازد این خاک فرخنده بومز عدلت بر اقلیم یونان و رومچو حاتم، اگر نیستی کام وینبردی کس اندر جهان نام طیثنا ماند از آن نامور در کتابتو را هم ثنا ماند و هم ثوابکه حاتم بدان نام و آوازه خواستتو را سعی و جهد از برای خداستتکلف بر مرد درویش نیستوصیت همین یک سخن بیش نیستکه چندان که جهدت بود خیر کنز تو خیر ماند ز سعدی سخنسعدی, بوستان, باب دوم در احسانسعدی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.