بوستان سعدی - 075 - باب چهارم - جوانی خردمند پاکیزه بوم

جوانی خردمند پاکیزه بومز دریا برآمد به در بند رومدر او فضل دیدند و فقر و تمیزنهادند رختش به جایی عزیزمه عابدان گفت روزی به مردکه خاشاک مسجد بیفشان و گردهمان کاین سخن مرد رهرو شنیدبرون رفت و بازش نشان کس ندیدبر آن حمل کردند یاران و پیرکه پروای خدمت ندارد فقیردگر روز خادم گرفتش به راهکه ناخوب کردی به رأی تباهندانستی ای کودک خودپسندکه مردان ز خدمت به جایی رسندگرستن گرفت از سر صدق و سوزکه ای یار جان پرور دلفروزنه گرد اندر آن بقعه دیدم نه خاکمن آلوده بودم در آن جای پاکگرفتم قدم لاجرم باز پسکه پاکیزه به مسجد از خاک و خسطریقت جز این نیست درویش راکه افگنده دارد تن خویش رابلندیت باید تواضع گزینکه آن بام را نیست سلم جز اینسعدی, بوستان, باب چهارم در تواضعسعدی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.