بوستان سعدی - 083 - باب چهارم - سگی پای صحرا نشینی گزید

سگی پای صحرا نشینی گزیدبه خشمی که زهرش ز دندان چکیدشب از درد بیچاره خوابش نبردبه خیل اندرش دختری بود خردپدر را جفا کرد و تندی نمودکه آخر تو را نیز دندان نبود؟پس از گریه مرد پراگنده روزبخندید کای مامک دلفروزمرا گر چه هم سلطنت بود و بیشدریغ آمدم کام و دندان خویشمحال است اگر تیغ بر سر خورمکه دندان به پای سگ اندر برمتوان کرد با ناکسان بدرگیولیکن نیاید ز مردم سگیسعدی, بوستان, باب چهارم در تواضعسعدی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.