بوستان سعدی - 091 - باب چهارم - گروهی برآنند از اهل سخن

گروهی برآنند از اهل سخنکه حاتم اصم بود، باور مکنبرآمد طنین مگس بامدادکه در چنبر عنکبوتی فتادهمه ضعف و خاموشیش کید بودمگس قند پنداشتش قید بودنگه کرد شیخ از سر اعتبارکه ای پای بند طمع پای دارنه هر جا شکر باشد و شهد و قندکه در گوشه‌ها دامیارست و بندیکی گفت از آن حلقهٔ اهل رایعجب دارم ای مرد راه خدایمگس را تو چون فهم کردی خروشکه مار را به دشواری آمد به گوش؟تو آگاه گشتی به بانگ مگسنشاید اصم خواندنت زین سپستبسم کنان گفت ای تیز هوشاصم به که گفتار باطل نیوشکسانی که با ما به خلوت درندمرا عیب پوش و ثنا گسترندچو پوشیده دارند اخلاق دونکند هستیم زیر، طبع زبونفرا می‌نمایم که می‌نشنوممگر کز تکلف مبرا شومچو کالیو دانندم اهل نشستبگویند نیک و بدم هر چه هستاگر بد شنیدن نیاید خوشمز کردار بد دامن اندر کشمبه حبل ستایش فراچه مشوچو حاتم اصم باش و عیبت شنوسعدی, بوستان, باب چهارم در تواضعسعدی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.