بوستان سعدی - 097 - باب چهارم - کسی مشکلی برد پیش علی

کسی مشکلی برد پیش علیمگر مشکلش را کند منجلیامیر عدو بند مشکل گشایجوابش بگفت از سر علم و رایشنیدم که شخصی در آن انجمنبگفتا چنین نیست یا باالحسننرنجید از او حیدر نامجویبگفت ارتو دانی از این به بگویبگفت آنچه دانست و بایسته گفتبه گل چشمهٔ خور نشاید نهفتپسندید از او شاه مردان جوابکه من بر خطا بودم او بر صواببه از من سخن گفت و دانا یکی استکه بالاتر از علم او علم نیستگر امروز بودی خداوند جاهنکردی خود از کبر در وی نگاهبدر کردی از بارگه حاجبشفرو کوفتندی به ناواجبشکه من بعد بی آبرویی مکنادب نیست پیش بزرگان سخنیکی را که پندار در سر بودمپندار هرگز که حق بشنودز عملش ملال آید از وعظ ننگشقایق به باران نروید ز سنگگرت در دریای فضل است خیزبه تذکیر در پای درویش ریزنبینی که از خاک افتاده خواربروید گل و بشکفد نوبهارمریز ای حکیم آستینهای درچو می‌بینی از خویشتن خواجه پربه چشم کسان در نیاید کسیکه از خود بزرگی نماید بسیمگو تا بگویند شکرت هزارچو خود گفتی از کس توقع مدارسعدی, بوستان, باب چهارم در تواضعسعدی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.