بوستان سعدی - 108 - باب پنجم - بلند اختری نام او بختیار

بلند اختری نام او بختیارقوی دستگه بود و سرمایه‌داربه کوی گدایان درش خانه بودزرش همچو گندم به پیمانه بودچو درویش بیند توانگر بنازدلش بیش سوزد به داغ نیاززنی جنگ پیوست با شوی خویششبانگه چو رفتش تهیدست، پیشکه کس چون تو بدبخت، درویش نیستچو زنبور سرخت جز این نیش نیستبیاموز مردی ز همسایگانکه آخر نیم قحبهٔ رایگانکسان را زر و سیم و ملک است و رختچرا همچو ایشان نه ای نیکبخت؟برآورد صافی دل صوف پوشچو طبل از تهیگاه خالی خروشکه من دست قدرت ندارم به هیچبه سرپنجه دست قضا بر مپیچنکردند در دست من اختیارکه من خویشتن را کنم بختیارسعدی, بوستان, باب پنجم در رضاسعدی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.