بوستان سعدی - 119 - باب ششم - چه آوردم از بصره دانی عجب

چه آوردم از بصره دانی عجبحدیثی که شیرین ترست از رطبتنی چند در خرقه راستانگذشتیم بر طرف خرماستانیکی در میان معده انبار بوداز این تنگ چشمی شکم خوار بودمیان بست مسکین و شد بر درختوزان جا به گردن در افتاد سخترئیس ده آمد که این را که کشت؟بگفتم مزن بانگ بر ما درشتشکم دامن اندر کشیدش ز شاخبود تنگدل رودگانی فراخنه هر بار خرما توان خورد و بردلت انبار بد عاقبت خورد و مردشکم بند دست است و زنجیر پایشکم بنده نادر پرستد خدایسراسر شکم شد ملخ لاجرمبه پایش کشد مور کوچک شکمسعدی, بوستان, باب ششم در قناعتسعدی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.