بوستان سعدی - 123 - باب ششم - یکی نان خورش جز پیازی نداشت

یکی نان خورش جز پیازی نداشتچو دیگر کسان برگ و سازی نداشتکسی گفتش ای سغبهٔ خاکساربرو طبخی از خوان یغما بیاربخواه و مدار ای پسر شرم و باککه مقطوع روزی بود شرمناکقبا بست و چاپک نوردید دستقبایش دریدند و دستش شکستهمی گفت و بر خویشتن می‌گریستکه مر خویشتن کرده را چاره چیست؟بلا جوی باشد گرفتار آزمن وخانه من بعد و نان و پیازجوینی که از سعی بازو خورمبه از میده بر خوان اهل کرمچه دلتنگ خفت آن فرومایه دوشکه بر سفرهٔ دیگران داشت گوشسعدی, بوستان, باب ششم در قناعتسعدی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.