بوستان سعدی - 134 - باب هفتم - عضد را پسر سخت رنجور بود

عضد را پسر سخت رنجور بودشکیب از نهاد پدر دور بودیکی پارسا گفتش از روی پندکه بگذار مرغان وحشی ز بندقفسهای مرغ سحر خوان شکستکه در بند ماند چو زندان شکست؟نگه داشت بر طاق بستان سراییکی نامور بلبل خوش‌سرایپسر صبحدم سوی بستان شتافتجز آن مرغ بر طاق ایوان نیافتبخندید کای بلبل خوش نفستو از گفت خود مانده‌ای در قفسندارد کسی با تو ناگفته کارولیکن چو گفتی دلیلش بیارچو سعدی که چندی زبان بسته بودز طعن زبان آوران رسته بودکسی گیرد آرام دل در کنارکه از صحبت خلق گیرد کنارمکن عیب خلق، ای خردمند، فاشبه عیب خود از خلق مشغول باشچو باطل سرایند مگمار گوشچو بی‌ستر بینی بصیرت بپوشسعدی, بوستان, باب هفتم در عالم تربیتسعدی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.