بوستان سعدی - 166 - باب هشتم - فقیهی بر افتاده مستی گذشت

فقیهی بر افتاده مستی گذشتبه مستوری خویش مغرور گشتز نخوت بر او التفاتی نکردجوان سر برآورد کای پیرمردتکبر مکن چون به نعمت دریکه محرومی آید ز مستکبرییکی را که در بند بینی مخندمبادا که ناگه درافتی به بندنه آخر در امکان تقدیر هستکه فردا چو من باشی افتاده مست؟تو را آسمان خط به مسجد نبشتمزن طعنه بر دیگری در کنشتببند ای مسلمان به شکرانه دستکه زنار مغ بر میانت نبستنه خود می‌رود هر که جویان اوستبه عنفش کشان می‌برد لطف دوستسعدی, بوستان, باب هشتم در شکر بر عافیتسعدی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.