بوستان سعدی - 168 - باب نهم - بیا ای که عمرت به هفتاد رفت

بیا ای که عمرت به هفتاد رفتمگر خفته بودی که بر باد رفت؟همه برگ بودن همی ساختیبه تدبیر رفتن نپرداختیقیامت که بازار مینو نهندمنازل به اعمال نیکو دهندبضاعت به چندان که آری بریوگر مفلسی شرمساری بریکه بازار چندان که آگنده‌ترتهیدست را دل پراگنده‌ترز پنجه درم پنج اگر کم شوددلت ریش سرپنجهٔ غم شودچو پنجاه سالت برون شد ز دستغنیمت شمر پنج روزی که هستاگر مرده مسکین زبان داشتیبه فریاد و زاری فغان داشتیکه ای زنده چون هست امکان گفتلب از ذکر چون مرده بر هم مخفتچو ما را به غفلت بشد روزگارتو باری دمی چند فرصت شمارسعدی, بوستان, باب نهم در توبه و راه صوابسعدی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.