Çalıkuşu (Daha o gün anlamıştım Feride, ben ömrümce seninle sınanacaktım...)

Daha o gün anlamıştım Feride, ben ömrümce seninle sınanacaktım. Çünkü insan daima en sevdiğiyle sınanır... Romanlar mahzun insanları omuzları çökmüş, gözleri sönmüş, hareketsiz ve sessiz bir insan diye, yani miskin bir insan şeklinde tasvir ederler. Bende daima bunun aksi olmuştur. Ne zaman derin bir üzüntüye kapılsam, gözlerim parlar, tavır ve hareketlerim neşelenir, içim içime sığmaz olur. Dünyayı hiçe sayıyormuşum gibi kahkahalarla gülerim, türlü gevezelik ve delilikler yaparım. Maamafih öyle sanıyorum ki, yakın kimsesi ve başkalarına açılmaya kabiliyeti olmayan insanlar için, bu daha iyi bir şeydir. Bu gecenin vakalarını bir rüya gibi hatırlayacağım. Yağmurların içinde, önümdeki fenerin donuk izini takip ederek birçok dar, karanlık sokaktan geçtim. Hiçbir şey hissetmiyor, hiçbir şey duymuyor, sele düşmüş bir yaprak gibi iradesiz sürükleniyordum. Hangi ümide sarılsam elimde kalıyor, neyi seversem ölüyor. Yavrularını tehlikede gören bir ana kuş hırçınlığıyla üstlerine titrediğim bu şeyler, sonbahar yaprakları gibi birer birer sararıyor, dökülüyor. Daha yirmi üç yaşıma girmedim; yüzümden, vücudumdan çocukluğun izleri silinmedi; halbuki gönlüm, baştan başa bütün sevdiklerimin ölüleriyle dolu. Kapalı bir mahzende sızan bir ışık parçası, yıkık bir duvarın taşları arasında açmış sıska bir çiçek, her şeye rağmen bir varlık, bir tesellidir. Daha uzak, hatta daha fena bir yere razıyım. Öyle bir yer ki, beni üzsün uğraştırsın, ziyanı yok..Fakat kendi kendimle yalnız bırakmasın. Sahici bir kuşla yer değiştirip, bu dalların üstünden gökyüzüne kanatlanmayı, yukarıdaki ay illerinde kaybolup giderek, bu dünyadaki insanların yüzlerini artık görmemeyi ne kadar istiyordum... Hem...Tembelim ben, öfkemi nefrete dönüştüremeyecek kadar da rahatına düşkün. -kin de tutamam. -unuturum , sıkılırım , uykum gelir bir kere..” Hakkın vardı, onu sevmemek mümkün değildi. Birkaç defa seni görmeye gelmişti. O zaman, gördüğümü hatırlıyorum. Hiç kimseye benzemeyen bir tavrı vardı. Ben öğrendim ki, aynı duayı birbirinden habersiz eden iki insan, er ya da geç birbirlerine kavuşurlar. Seni kendimden, hayatımdan, muhtelif saadetlerini birbirinden kıskanıyordum. Dünyada zamanla yıpranmayan, kuvvetini kaybetmeyen hiçbir his yok. ''Yemin ederim ben bir seni yaşayacağım. Bir sana yaşayacağım. Sen bana can oldun, ben de canımın kıymetini bileceğim.”