Caput 30: De Hercule furente Senecae

Actus I (= prologus): Iuno irata, quod priuignus post Cerberum i.e. Orcum deuictum etiam caelum petiturus sit, eum in se ipsum saeuire uult Furiasque eo aduocat. [Hic semel Seneca unum e dis immortalibus inducit.] Chorus I (anapaestis) solem orientem describit; tum uitam mediocrem laudat, Herculis descensum ad inferos improbat. [Sententiae, ut fere semper, sunt uulgi communis propriae, hic ualde Epicureae.] Actus II: Thebis a Lyco tyranno oppressis Amphitryon Herculis pater quasi humanus et Megara eiusdem uxor salutem ab illo absente precibus implorant. Superuenit Lycus, qui exul et ignobilis Megaram ut uiduam nobilem ducere cupit. Primum oblata dextera foedus aliquod petit, tum nuptias offert, denique uim ac stuprum ad prolem generandam minatur. Herculem quasi mortuum opprobriis onerat. Cum Amphitryon et Megara una cum pueris aram occupant, lignis crematis eos inde fugare studet. Sed iam audire Herculem sibi pater uidetur. Chorus II (asclepiadeis) deflet iniquitatem Fortunae, quae bonis uiris praemia neget. Optat Herculis reditum. Actus III: Hercules cum Theseo terris redditus discit e patre de Lyco. Amplexibus dilatis ad ultionem ut ad nouum uirtutis opus abit. Theseus longa narratione Orci situm quoque modo Cerberus domitus sit exponit. Chorus III (sapphicis) iam admiratur illum Herculis ultimum laborem; pacem redditam orbi terrarum gaudet. Actus IV: Hercules noua caede superbus, dum Ioui sacra instituit facere, nec manus cruentas abluit et pro precibus sua facta iactat; tum subito furore corripitur. Ac primum cum Gigantibus caelum expugnare uult, tum, cum suos pueros pro Lyci prole habeat, tres deinceps singulos una cum Megara uxore, quam Iunonem credit, trucidat [quod sic instituitur ut ipsae neces non in ipsa scaena monstrentur]. Cum autem Amphitryon se ut ultimam hostiam offert, somno Hercules domitus occumbit. Chorus IV, qui in scaena restitisse uidetur (anapaestis pulcherrimis) Somnum inuocat, ut Herculem insania soluat; pueros mortuos dulci propemptico ad inferos prosequitur. Actus V: Expergiscitur Hercules, qui per gradus cognoscere cogitur, quantum mali fecerit: ex arcu tandem uidet se ipsum cadauerum prostratorum causam esse. Mortem ac grauissimam poenam in se ipsum nunc saeuiens sibi implorat. Ab hac uoluntaria morte frustra eum reuocat Amphitryon, dum in illo facto non scelus, sed errorem culpamque fuisse Iunonis contendit. Hercules qui tamen penitus scelestum se esse credit, tum denique mouetur, cum Amphitryon sese ipse occidere uelle, si id committat Hercules, significat [quod Seneca ex sua uita sumpsisse uidetur, cf. epist. 78]. Nunc: Succumbe, uirtus ait et Eat ad labores hic quoque Herculeos labor. Theseus se eum in Atticam prosecuturum pollicetur, ubi di quoque sua scelera abluerint.