Çeçelya...

Senin gökyüzünde yıldızlar kayar Çeçelya.. Benim gökyüzüm düşük yapar gece yıldızları Bulutlar nimbus buralarda Leylekler avaz avaz cenin taşır ve yara hiçbir zaman eksik olmaz çok sevmeyi bilen bileklerinde.. Sen gidince, ben bu kente şerh düştüm Adım eksilmez oldu intihar tutanaklarında Oysa özlemekten kimse ölmez bu şehirde Yürümenin hayaliyle büyürken fidanlar, ağaçlar kendi toprağına gömülür Bir emekli askılığa asar fakirliğini Bir vekil, asgari ücrete bağlanır mezarında Bu şehir bildiğin gibi değil Dört mevsim geriden yağıyor yağmur Gölgesiyle birlikte gömülsün diye bedenler iki kişilik kazılıyor her mezar Seni sayıklamak için sebeplerim var, Ki şehrin kulağına fısıldasam dönüşünü, kanun hükmünde saçmalıklar çıkar Sokağa çıkmak yasaklanır renklere Ve hüviyeti sorgulanır düşlerimin Rüyaları sana bulamak yasaklanır Düş görünüşüyle yargılanır şairler Ve sahiden dönecek olursan Çeçelya.. Fabrika bacaları yine duman tüttürür, Gökyüzü nikotin krizlerinden çıkar, Köpekler yine araba kovalar, Usul usul eski haline döner şehir, Sabah olur, Martılar acıkır, Anneler çocuklarını sokağa salar Yuva kurar cenin taşımayı bırakan leylekler Bir emekli sigortasız iş bulur, Vekil maaşları zamlanır, Belki, Bir yıldız bile doğar gökyüzümde..