Cfare Mesojme nga Zanafilla 1

Imagjinoni një fëmijë që gjen në breg të detit një orë dore të punuar me mjeshtëri — me akrepa, ingranazhe dhe gur të çmuar. A do të mendonte ndonjëri prej nesh se ajo orë u formua vetvetiu nga dallgët dhe rëra, pas miliona vitesh rastësie? Sigurisht që jo — ora dëshmon për orëndreqësin. Po gjithësia, e cila është pafundësisht më e ndërlikuar se çdo orë? Edhe ajo dëshmon për Mjeshtrin e saj. Dhe nëse ka një Mjeshtër, atëherë kjo e vërtetë ka pasoja shumë praktike për jetën tonë të përditshme:Së pari — jeta jote nuk është aksident. Nëse bota ka një Krijues, atëherë ti nuk je produkt i rastësisë. Ke origjinë, ke qëllim, ke vlerë. Në një kohë kur shumë njerëz ndihen të humbur e pa kuptim, Zanafilla 1:1 është themeli i identitetit tonë. Vlera jote nuk varet nga çfarë prodhon, sa fiton, apo çfarë mendojnë të tjerët për ty — ajo u vendos në momentin kur Krijuesi vendosi që ti të ekzistoje. Askush nuk është «gabim» në këtë botë.Së dyti — Perëndia sjell rend në kaos. A ka fusha të jetës sate që duken «pa trajtë dhe të zbrazëta»? Familja, financat, shëndeti, e ardhmja? I njëjti Perëndi që fluturonte mbi ujërat e errëta, është i pranishëm edhe mbi kaosin tënd. Ai punon me rend, hap pas hapi, ditë pas dite — dhe nuk e lë punën përgjysmë. Vini re gjithashtu se Perëndia nuk e krijoi gjithçka në një çast, edhe pse mundej — Ai punoi ditë pas dite. Ndonjëherë ne duam që Perëndia ta rregullojë gjithçka menjëherë, por Ai shpesh punon me proces. Mos e përbuz punën e ngadaltë të Perëndisë në jetën tënde.Së treti — fjala e Perëndisë ka fuqi krijuese. Perëndia foli, dhe u bë. Kur ne lexojmë dhe dëgjojmë Fjalën e Tij, nuk po dëgjojmë thjesht informacion — po ekspozohemi ndaj së njëjtës fuqi që krijoi yjet. Lëre atë Fjalë të flasë çdo ditë mbi jetën tënde.Së katërti — pushimi është pjesë e projektit. Krijimi ecën drejt ditës së shtatë. Perëndia e ndërtoi ritmin punë–pushim në vetë strukturën e botës. Nëse Krijuesi i gjithësisë «pushoi», kush jemi ne që të jetojmë pa ndalur?Së pesti — krijimi na thërret në adhurim. Qëllimi përfundimtar i Zanafillës 1 nuk është të na japë informacion, por të na bjerë në gjunjë. «Qiejtë tregojnë lavdinë e Perëndisë» (Psalmi 19:1). Çdo perëndim dielli, çdo yll, çdo frymëmarrje është një ftesë për të adhuruar Atë që i bëri. Në qiell, kjo do të jetë kënga jonë e përjetshme: «Ti je i denjë, o Zot, të marrësh lavdinë, nderimin dhe fuqinë, sepse ti i krijove të gjitha gjërat» (Zbulesa 4:11).