Chantal

What this episode covers

Chantal die woonde in een oude wijk Met kleine huisjes en met leuke buren Ze was wel arm maar ze was ook rijk Ze wilde daar wel altijd blijven huren 't Is langzaam en 't is ook snel gegaan De straten zijn van kleur en geur verschoten Haar buren zochten elders een bestaan Maar ik blijf hier, zo heeft Chantal besloten Chantal is in de wijk bevriend geraakt Met Turkse en Marokkaanse mensen Maar hadden die er soms een zooitje van gemaakt Dan kon ze ze ook vreselijk verwensen Waarop de yuppen in hun lelieblanke wijken Zeiden foei Chantal dat geeft geen pas Chantal moest anders naar de buitenlanders kijken Omdat ze anders racistisch was Chantal zei twintig jaar geleden al Straks moet ik ook een hoofddoekje gaan dragen Foei dat is vreemdelingenhaat Chantal Riepen in de lelieblanke wijk de blagen 't Stond ook nooit met zoveel woorden in de krant Wie die ettertjes wel waren in de straten Hun komaf was zogenaamd niet relevant Ook de krant had Chantal in de steek gelaten Toen heeft uiteindelijk Chantal haar heil gezocht Bij een kale prof die hield van provoceren Die zomaar zei wat Chantal niet denken mocht De opmars van de kale prof leek niet te keren En de regenten in de lelieblanke lanen Zeiden geschokt wij hebben onze les geleerd En uit hun strotten klonk opeens: kutmarokkanen Maar die truc viel bij Chantal geheel verkeerd Met de professor die lafhartig is vermoord Leek de hele opstand mee te overlijden En de regenten gingen opgelucht weer voort Zich gewoon weer aan het grote graaien wijden Maar in Den Haag verscheen een politiek talent Dat de boosheid heeft geleid in brede banen Tegen de dictatuur van de regent En niet eens zozeer meer tegen Marokkanen En de bollebozen in witte wijken Waren eens temeer verbouwereerd Hoe kon die geblondeerde Mozart dit bereiken Zeg ons Chantal wat deden wij verkeerd Tekst en muziek: Marc De Koninck Copyright: © 2009

PodParley-generated summary based on available episode metadata and transcript content.