چگونه جنگ، کشتن را عادی می‌کند؟ | افروز مغزی | ۳.۳

افروز مغزی درباره عادی‌سازی خشونت در فضای سیاسی و رسانه‌ای پیش و پس از جنگ صحبت می‌کند و توضیح می‌دهد چگونه مفاهیمی مانند «خسارت جانبی»، «حملات دقیق» و «سپر انسانی» به تدریج خشونت علیه غیرنظامیان را قابل‌پذیرش و حتی توجیه‌پذیر می‌کنند. گفت‌وگو با تفکیک میان حقوق بشر و حقوق بین‌الملل بشردوستانه، به این پرسش می‌پردازد که چگونه در دوران جنگ، جان انسان‌ها به عدد، آمار و ابزار رقابت سیاسی تقلیل پیدا می‌کند.در ادامه، بحث به مسئله دادخواهی، عددسازی درباره قربانیان، سلسله‌مراتب سوگ و قطب‌بندی سیاسی در مواجهه با کشته‌شدگان جنگ و سرکوب داخلی می‌رسد. مغزی هشدار می‌دهد که چگونه بخشی از دستاوردهای جنبش دادخواهی در ایران، یعنی ارزش‌گذاری برابر بر جان انسان‌ها فارغ از عقیده و ایدئولوژی، زیر فشار فضای جنگی و خشونت سیاسی در حال فروریختن است.این اپیزود همچنین به حملات علیه خانواده‌های دادخواه، نقش رسانه‌ها در انسان‌زدایی از قربانیان، و خطر بازگشت به همان منطق حذف و نفرتی می‌پردازد که سال‌ها جامعه ایران را گرفتار کرده است؛ پرسشی درباره اینکه آیا هنوز می‌توان از دل این فضای قطبی، از حق حیات، کرامت انسانی و امکان همدلی دفاع کرد؟