چرا روشنفکری ما شکست خورد؟ | ناتوانی در بازاندیشی در دستگاه مسلمانی (قسمت چهارم)

در چهارمین بخش از این مجموعه، ⁠تقی رحمانی⁠، نویسنده و کنشگر مدنی، به یکی از پرسش‌های محوری روشنفکری در ایران می‌پردازد: چرا جامعه ما نتوانست در دستگاه مسلمانی بازاندیشی بنیادین کند؟او ضمن مرور میراث روشنفکران مسلمان نسل دوم و تأملات آنان بر مفهوم «توحید»، به این نکته اشاره می‌کند که روشنفکری دینی هرگز نتوانست چارچوبی نو برای علوم انسانی و اجتماعی بیافریند. به همین دلیل، نقد سنت اسلامی در ایران بیشتر در سطح خطابه باقی ماند و به تولید فکری و نهادسازی منجر نشد.این گفتار ادامه‌ی مباحث اپیزودهای پیشین است و می‌کوشد نشان دهد چرا روشنفکری ایرانی، برخلاف تجربه غرب، از خلق یک پروژه فکری پایدار بازماند.⁠نسخه تصویری این گفتار در یوتیوب در دسترس است.