Çık Gel- Neslihan Isındere

Bu gece herkes uyuduğunda Gezintiye çıkartalım yüreklerimizi Ne dersin? Ama herkes uyuyorken.. Bütün yollar kapatılmalı, Dışardaki tüm insanlar evine çekilmeli Sokak lambaları sönmeli Ve tüm sokak, Bir geceliğine evlere kapatılmalı.. O gece kimse hasta olmamalı, Nöbetçi eczaneler,ertesi güne devretmeli nöbetlerini.. Ve gece tüm insanların üstüne serip çarşafını Derin uykulara yatırmalı.. İşte o an biz çıkmalıyız dışarı Uzanıp kumsala yıldızları izlemeliyiz Her yanıp söndüklerinde, Birbirleriyle konuşurlarmış Çıt çıkarmadan dinleriz, olmaz mı? Hem belki aralarından birinin Ayağı kayıp düşer, Dileklerimizde tutarız o kayan yıldızı.. Israr ederim tuttuğun dileği söylemen için, Önce hayır deyip,sonra kulağıma fısıldarsın.. Ben içimde tutamam, Ay'a bakar ve haykırırım O ara yıldızlar daha sık yanıp sönmeye başlar Dedikodumuzu mu yapıyor dersin bu yıldızlar? Ay'ında onlardan aşağı kalır yanı yok hani, Duyduklarını düşürüyor denize, Ne de güzel düşürüyor ama.. Deniz bir anda gelinlik giymiş kız gibi oluyor… Evet bu gece çıkartmalıyız Yüreklerimizi gezintiye… Ve tüm bu hayalleri gerçekleştirmeliyiz Yoksa hiçbir yıldız bir daha konuşmayacak birbirleriyle Ve hiç birinin ayağı takılıp düşmeyecek yeryüzüne Ay, hiçbir gece denize düşürmeyecek yakamozunu Ve deniz, hiçbir zaman giyemeyecek o beyaz gelinliğini.. Bekliyorum, Herkesler evlerine çekilip,üstlerini geceyle örttüğünde O sahilde bekliyorum Çık gel hayallerime.. Hem belki tuttuğun dilek gerçek olur..