ចំណងជើងមេរៀន៖ ការរងទុក្ខនឹងបំផ្លាស់បំប្រែលោកអ្នក (Suffering Will Always Change You)

សាវ័ក ប៉ុល បានលើកឡើងថា «យើងនៅតែអួតក្នុងកាលដែលមានទុក្ខលំបាកដែរ ដោយដឹងថា សេចក្ដីទុក្ខលំបាកបង្កើតឲ្យមានសេចក្ដីទ្រាំទ្រ សេចក្ដីទ្រាំទ្របង្កើតឲ្យមានសេចក្ដីស៊ាំ‌ថ្នឹក សេចក្ដីស៊ាំ‌ថ្នឹកបង្កើតឲ្យមានសេចក្ដីសង្ឃឹម ឯសេចក្ដីសង្ឃឹមក៏មិនដែលនាំឲ្យយើងមានសេចក្ដីខ្មាសឡើយ ពីព្រោះសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះ បានផ្សាយមកសព្វក្នុងចិត្តយើងរាល់គ្នា ដោយសារព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដែលព្រះបានប្រទានមកយើងហើយ» (រ៉ូម ៥:៣-៥)។  នៅទីបំផុត ត្រង់នេះ ការរងទុក្ខរបស់គ្រីស្ទបរិស័ទនឹងបង្កើតឲ្យយើងមានសង្ឃឹម ដែលនឹងមិនធ្វើឲ្យមានភាពអាម៉ាស់នោះទេ។ ប៉ុន្តែ យើងមិនតម្រង់ឆ្ពោះទៅកាន់សេចក្ដីសង្ឃឹមពីការរងទុក្ខភ្លាមៗនោះដែរ។ សម្រាប់មនុស្សមួយចំនួន ដូចជាមិត្តភក្ដិរបស់ខ្ញុំ ការរងទុក្ខនាំឲ្យគាត់មានការបះបោរ និងកំហឹង ដោយកិនកម្ទេចសេចក្ដីសង្ឃឹមរបស់ពួកគេចោល មិនមែនពង្រឹងវានោះទេ។ តើអ្វីទៅជាចំណុចខុសគ្នា? ហេតុអ្វីបានជាការរងទុក្ខបង្កើនជំនឿ និងសេចក្ដីសង្ឃឹមនៅក្នុងព្រះជាម្ចាស់សម្រាប់មនុស្សមួយចំនួន ហើយបំផ្លាញជំនឿ និងសេចក្ដីសង្ឃឹមសម្រាប់មនុស្សមួយចំនួនផ្សេងទៀត?  ខ្ញុំបានពិចារណាលើសំណួរនោះអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំហើយ។ ខ្ញុំពិតជាអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់ខ្លាំងមែនទែន ដែលទ្រង់បានជ្រើសរើសក្នុងការបើកសម្ដែងអង្គទ្រង់មកកាន់ខ្ញុំតាមរយៈការរងទុក្ខ ទោះបើមានការសោកសង្រេងក៏ដោយ ក៏នៅពេលដែលអ្នកដទៃឃើញការរងទុក្ខ ក៏ពួកគាត់នឹងមិនឃើញព្រះដែលពេញដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់នៅពីក្រោយការនោះដែរ។ ភាពខុសគ្នាមួយចំនួនមាននៅក្នុងរបៀបដែលយើងយល់ និងបទពិសោធន៍នៃសេចក្ដីសង្ឃឹម និងការរងទុក្ខនៅក្នុងដំណើរជីវិតរបស់យើងជាមួយព្រះជាម្ចាស់។  និពន្ធដោយ៖ អ្នកគ្រូ Vaneetha Rendall Risner បកប្រែដោយលោក៖ ខែម បូឡុង  កែសម្រួលដោយ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា, លោក ទេព រ៉ូ, លោក ប៊ុន ធីម៉ូថេ និងលោកស្រី ពុុល រដ្ថា ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី https://www.desiringgod.org/articles/suffering-will-always-change-you Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.