Çok Az- Mario Benedetti/ Beyaz Geceler- Fyodor Dostoyevski

Bütün günler, içilecek kıvamda şimdi Bütün aşklar, yaşanacak kıvamda Ama bildiklerin çok az Bildiklerin Bana dair bildiklerin Benim bulutlarım sadece Benim sessizliklerim Benim mimiklerim Bildiklerin: o hüzün işte Evime dışarıdan bakınca görünen Hüznümün kepenkleri Hüznümün kapı zili. Yani çok bir şey bilmiyorsun hakkımda Ve sen de belki bazen ne kadar az olduğunu düşünüyorsun bildiklerimin Sana dair bildiklerimin Senin bulutların olduğunu sadece Senin sessizliklerin Senin mimiklerin Derler ki, Müzik güzelse, verdiği tat bütün duygulara ayak uydurur Mutlu insan, melodilerde mutluluğu, Hüzünlü insan, hüznü bulur. Bildiklerimin o hüzün olduğunu işte Evine dışarıdan bakınca görülen Bütün dünyayı dışarı çıkmadan bilebilirsin Cennetin yollarını görebilirsin bakmadan camdan Nice yol gidersen, onca azalır bildiklerin İçimden bildiklerimi fısıldıyorum sana Belki birkaç kere daha akşam olacak Eski hikayeler yeniden yanlış hatırlanacak Tarih en baştan yanlış anlaşılacak Bildiklerimiz yalanmış, Bilmediğimiz yokmuş Bir bilsen, Bilmediklerinin yanında, bildiklerin ne kadar az yer tutuyor. Ama çalmıyorsun kapımı. Ama çalmıyorum kapını.