Çok Değil Ki, Çözüm- Şükrü Erbaş

Yüreğimde büyüttüğüm gül, güneşe çıkamaz Yüreğim o gülü büyütmezse, ışıyamaz Günüm seninle başlasın istemiştim Çok değil ki… Bir içten gülüşünle ışısın gecem Uzun suskunlukların dilsiziydim Sesin aksın istemiştim dupduru Dağ suları gibi serin Kirpiklerin gölgelesin yüzümü Gözlerin ömrümün göğü olsun- demiştim, çok değil ki… Bir uzun yürüyüş düşlemiştim avuçlarının ince çizgilerinde Öperek ürkek gülümsemeni usulca. Dünya, tepeden tırnağa sen Buğulansın istemiştim ılık nefesinle içimin buzlu camları. Yüzünü uzak tut biraz Dünya geçiyor olanca görkemiyle Göremiyorum Yüzünü yakın tut biraz Dünya geçiyor olanca görkemiyle Tat alamıyorum Bilsen, unutmuşum nicedir Savrulan saçların solgun tenime değdikçe, ürpersin tüylerim tel tel Çok değil ki, kırılsın acının ayazı Mutsuzluk dinsin biraz demiştim. Bir uzun güz geçmişti Bin uzun hüzün- sevgi denilen o ilkyazın üzerinden Yaşamak eski sevincini çoktan yitirmişti. Düşsün istemiştim yüzünün sabahından-ömrümün akşamına bir düş inceliğinde Öpüşün, dudağında çiçeklenen çiy taneleri. Çok değil ki, Çok değil ki, Diz çöküp, göğsünün köpüren pınarlarından içeyim istemiştim hayatın can suyunu Kar yağarken öptüm dudaklarını Dudaklarını mı, bulut aklığını mı? Gülümseyen yumuşaklığını mı? Öptüm kar yağarken yüreğini