De Armen Persoonlijk En Respectvol Dienen - Renske Raalte

Van de week in het nieuws: Nederland is weer gestegen op het lijst van rijkste landen van de wereld. We leven in een land waar we het materieel over het algemeen erg goed hebben. Door de hele bijbel heen zien we dat God speciale genade belooft aan mensen die genadig zijn voor de armen. Gelukkig wie zorgt voor de armen; in kwade dagen zal de HEER hem uitkomst geven, 3de HEER zal hem beschermen en in leven houden, men prijst hem gelukkig in het hele land. (Psalm 41:1) Wie barmhartig is voor een arme leent aan de HEER, die zal hem zijn weldaad vergoeden. (Spreuken 19:17) God verbindt Zijn zegen aan hem die de arme zegent, maar het omgekeerde geldt ook. Als we geen genade hebben voor de armen, dan kan het zijn dat God ook ons niet genadig is. Wie zijn oren sluit voor het gejammer van de arme zal ooit zelf om hulp schreeuwen, en geen antwoord krijgen. (Spreuken 21:13) Zou dit misschien een verklaring zijn voor het feit dat sommige van onze gebeden maar niet verhoord worden? Zou dit een verklaring kunnen zijn voor de wijdverbreide geestelijke armoede in het Westen? In Jakobus 1:27 wordt Gods voortdurende bewogenheid en zorg voor de wezen en weduwen beschreven: Voor God, de Vader, is alleen dit reine, zuivere godsdienst: weduwen en wezen bijstaan in hun nood, en je in acht nemen voor de wereld en onberispelijk blijven. Wat mag dit voor ons betekenen? Voor ons persoonlijk maar ook voor ons als gemeente?