De enige manier om de democratie te redden is een coöperatieve revolutie

Ga mee op reis in een ongekende historische tour de force van Paul van de prehistorie, langs de oude Grieken, via de middeleeuwen, naar het heden. En we eindigen met een oproep tot een revolutie. Afgelopen woensdag was het zover: Het Feest van de Democratie. We mochten weer stemmen. Allemaal naar het stemhokje, een bolletje rood kleuren en samen bepalen wie de macht krijgt. Dat is toch de kern van het democratische proces? Ja en nee. Natuurlijk is het moment dat wij de Tweede Kamer kiezen een belangrijk moment in onze parlementaire democratie. Democratie is veel meer dan een systeem van de meeste stemmen gelden. Het gaat ook over de rechten van minderheden, over de rechtstaat. Maar meer nog dan de rechtstaat, wordt het onderliggende principe van de democratie vergeten. Het principe waar de democratie niet zonder kan. In deze aflevering van Leven na de Groei hebben we het over coöperatieve revoluties. De bronnen:David Graeber & David Wengrow, The Dawn of Everything (prehistorie)Marvin Chaney, Peasants, Prophets, and the Political Economy (Griekse en Joodse Oudheid)Henri Pirenne, Early Democracies in the Low Countries (Late Middeleeuwen)Alexis de Toqueville, Democracy in America (18e eeuws Amerika)Karl Polanyi, The Great Transformation (Industriële Revolutie in historisch perspectief)Continent van de Kwaliteit: over de actuele staat van de democratie in relatie tot grote sociaaleconomische trendsBas van Bavel, The Invisible Hand (overkoepelend economisch-historisch werk over de opkomst en ondergang van markteconomieën)