De insectendoder en de juf

Roland behandelt overlast van wespen, muizen, ratten, muggen, spinnen, teken, boktorren en nog talloze andere dieren. Hij verwijderde ooit een wespennest onder mijn goot. Nu app ik hem als ik een vraag heb over ongewenste beestjes, daar verdient hij niets mee. Roland werkt niet als ongediertebestrijder. Roland is dierenliefhebbende ongediertebestrijder. Een vriendin van mij, Sophie, is schooljuf. Dat werk voert ze 168 uur per week uit. Dag en nacht is ze met haar vak bezig. Ze zoekt voorbeelden om lesstof beter over te brengen op kinderen van groep 4. Ze kent alle kinderverhalen en Nederlandse jeugdliteratuur uit haar hoofd. Vraag haar een aantrekkelijke rekenmethode en ze komt met een originele manier om sommen op te lossen. Ze krijgt voor 32 uur betaald. Dat maakt haar niets uit, want ze vervult haar leven. Sommige mensen hebben een baan. Ze werken. Ze krijgen hiervoor geld. Vervolgens doen ze leuke dingen: penningmeester van de voetbalclub, vakanties, bier zuipen en de serie Tsjernobyl kijken. Sommige mensen hebben een carrière. Ze ontwikkelen hun talenten. Ze schoppen het tot voorzitter van de voetbalclub, ze rijden met campers door de VS, ze drinken wijn. Ze besteden weinig tijd aan hun gezin en serietjes kijken. Een derde categorie heeft geen baan en geen carrière. Ze houden van hun vak en zijn hierin met hun zielen zaligheid geïnteresseerd. Ze zijn ongediertebestrijder, schooljuf, iOS-developer, arts, politicus of noem maar op. Ze besteden ook tijd aan sportclubjes, vakantie of andere vrijetijdsbestedingen, maar dat staat in het teken of is ondergeschikt aan hun persoonlijke missie. Ze exploiteren hun kernkwaliteiten, ze zijn ergens goed in, ze besteden aandacht, tijd en liefde aan hun kernactiviteiten. Dat soort types zeuren niet over een uurtje extra werk of een koopkrachtstijging van 0,75 procent. Ze vervullen een belangrijke taak. Natuurlijk heeft niet iedereen het vermogen of het geluk om zijn bestaan zo in te richten dat het uitvoeren van zijn missie bekostigd wordt. Toch zou het prettig zijn als we vaker daarnaar streven en we mensen duidelijk maken dat het een beetje zonde is insecten te doden of voor de klas te staan voor een paar centen.