Deli Çiçek Ormanı- Şükrü Erbaş/ Anladım- Yılmaz Erdoğan/ O Mavilik Derdi- Edip Cansever

Kendimden gizli gelmiştim sana Ben, seni gördüm Ben orada değildim Gözlerim sendin Gittiğin yer duruyor Ya kendine gitseydin? Kaybolmayı kaybettin Seni herkes karşıladı Sen sen olalı böyle gün, Böyle el, Böyle alkış görmedim Seni böyle sevmenin saatindeyim Sabaha karşıyım Gece yanlısıyım Dünyanın en kalabalık yalnızıyım Mısralarımı çare bilenler bilsinler Ayan beyan, gece gece bir insan kadar acılıyım Sen sen olalı güzel günler yaşamadın Bensiz kasımlar geçti üstünden Hiçbir sevdayı ıslatmayan bu yağmurlarla, gözlerinde tam olarak nereye gidilir bilemem Kaybolmak isterim bizzat Hiçbir pusula, rehber istemem Kabaca tarif edilmiş bir ölümdür aradığım Sen bu kadar güzel olmadan önce, bu kadar güzel değildi güzel Bir yüze bir perçem ne zaman uğrar? Tende rüzgar nasıl kayar? Sırtındaki ürperti, tabiatın en büyük mucizesidir Bir deprem, bir tufan nasıl çaresiz kalır? Sen böyle güzel Güzel böyle sen Gelecek sen Bekliyorum... Gelme-sen de olur Sen de yeter- o zaman mutlaka olur Sen deniz olalı böyle görünmeye başladı mavi Göz göre göre büyürmüş umut, didişe didişe Mavi yeşile yeşile O gözlerle sade bakılmaz Anlar da insan bir sevdayı, bir görmeyle Seni içime attım Sana az kaldı Senin için delirdim Ruhum su aldı Öyle dağıldın ki bana Yani, bir fikrin hizasına konulacak ne varsa işte Ki, yazdık Yazmasak olmazdı bütün bunlar Kalbimin içinden geçen yollar Ulaşır dünyanın dört bir yanına Boğulurcasına sevdiğim bu hayat, Kıskanır bir dizeyi bana Vurgunum bu gözlere Beni uykudan uyandırır uyandırmaz Dünyanın bütün huyları yüzünde Ben, bunlardan birini seviyorum en çok Sana bir nar kesip uzatıyor ya doğa Tutsam tanelerini, Sevincin gözyaşları derdim buna. Ben uykudan uyanır uyanmaz benimle şiir gibidir bu Tam karşımda, ama yazılmamış Seni unutarak baktığımda bile, dünyanın her yerlerinden geçiyorsun Yayılıyorsun kalabalıklara Yalnız yayılmak mı? Tutkunun en büyüğü, en dayanılmazı demeli buna. Özlenirsin, alabildiğine varsın da Daha da var oluyorsun gün günden Olgun bir meyva gibi güleceksin zamanla Bir kadın da değilsin, bir kişi de değilsin Bir kuş olsa, mavilik derdi buna.