Skip to content
DELIVERY HORROR STORIES episode artwork

Feb 18, 2026 23 min

DELIVERY HORROR STORIES

from Pinoy Creepypasta Hosted by Sir Nebb and TAGM Marketing Solutions Inc.

Isang late-night delivery ang tinanggap niya sa isang address na wala sa mapa. Pagdating doon, luma at abandonado ang bahay, pero may kumatok mula sa loob. Nakapangalan sa kanya ang package—at siya mismo ang nakasaad na tatanggap.

Episode details come from the podcast's RSS feed.

Embed this episode

Ready to play

DELIVERY HORROR STORIES

0:00 23:29
of matches

Transcript Auto-generated, may contain errors

Magandang araw mga kapasta. At sayo rin po Sir Nev, tagamuntalban po ako at ang tawag nila sa akin ay Mr. Fast and Furious. Pero ang pangalan ko talaga ay David, kaya yun ang naging bansag sa akin ay dahil mabilis daw akong kumilos pagdating sa pagdedeliver. Ang trabaho ko ay tagdeliver ng tubig mula sa water station ng Bayoko, patungo sa iba't ibang kabahayan na nasasakupan ng lugar namin. Kaya naman halos lahat ay kakilala ko na dahil halos lahat ay umuorder sa amin ng tubig.

Isang beses ay nagdeliver ako sa pinakalumang bahay sa lugar namin. Sa tinagal-tagal ko sa pagde-deliver ay doon nang umorder sa amin ng tubig ang nakatira doon na si Mang Florendo. Matandang biudo. Pagdating ko doon, kinalga ko na yung tubig. Ilang beses akong tumawag at kumatok pero hindi tumitinag si Mang Florendo mula sa pagkakaupo sa luma niyang sofa. Nakikita ko siya doon sa bintana. Nakaupo lang at hindi kumikilos kahit na sumisigaw na ako. Sa isip ko eh, sobrang bingin naman ng taong to. Ang ginawa ko, kinalampag ko na yung pinto para marinig lang niya.

But now I'm going to go to the sofa while holding what's going on. I'm going to go to the sofa. I'm going to go to the sofa. I'm going to go to the sofa. I'm going to go to the sofa. I'm going to go to the sofa. I'm going to go to the sofa. I'm going to go to the sofa. I'm going to go to the sofa. I'm going to go to the sofa. I'm going to go to the sofa.

But he knew that there was a lot of people who didn't see it. But he didn't see it. He didn't see it because he didn't see it. So he didn't see it. So he didn't see it. So he didn't see it. So he didn't see it. So he didn't see it. So he didn't see it. So he didn't see it. So he didn't see it. So he didn't see it. He didn't see it. So he didn't see it. He didn't see it. He didn't see it. He didn't see it. He didn't see it. He didn't see it. He didn't see it.

Hello sa inyo Sir Nevquero. May isha-share sana akong karanasan at sana maisama niyo sa mga compilation ng multuhan. Nangyari ito noong nagtatrabaho pa ako bilang isang delivery rider. May isang customer na madalas na natatapat sa akin. Siguro apat na ulit na akong nakapag-deliver ng pagkain sa kanya at sa bawat delivery ay iisang klase ang order niya. Parang araw-araw yata ay ganoon ang order niya tuwing tanghali. Kilala na nga rin siya ng iba ko pang mga kasama at ang tawag nga namin sa kanya ay si Ma'am Lasanya.

Sa isang store lang talaga siya umuorder. At sigurado ako roon dahil nakakausap ko nga yung iba kong kasamahang rider. Teacher daw ng mga foreigner na gustong matutong mag-English yung si Madam Lasagna. Busy siya palagi at malakas ang racket niyang yun. Kaya panay pa-deliver lang siya. Sa bahay lang din. Kaya siguro wala ng time sa pagluluto. Isang beses ako ang nakatanggap ng order niya ng lunchtime. Ano pa edi siyempre yung lasagna na naman tsaka pizza.

Pagdating ko sa bahay niya, nakita ko agad siya sa labas. Nakatayo at parang naghihintay na. Nagtaupo lang ako. Tapos lumapit na siya. Bayad na through GCash yung order niya. Kaya after receiving ay nagpasalamat na lang ako at umalis na.

But noong araw na yun, may napansin akong kakaiba kay Ma'am Lasagna. Lagi kasing nakangiti yun, lagi ring nagpapasalamat kapag nakukuha na yung order. Pero noong araw na yun, ay tahimik lang siya at nakayuko. Hindi ko na lang gaano inisip kasi baka ako pagod lang. Kinabukasan noong naguumpukan na uli kami ng mga kasama kong rider sa labas ng mall kung saan kami tumatambay para maghintay ng order. May nagsabi sa akin na hinahanap daw ni Ma'am Lasagna yung rider na nagdeliver ng order niya noong nagdaang araw, noong ngang lunchtime. E di ako yun kako. Nagtanong ako kung bakit.

I'm afraid of the ma'am, because I'm out of the window for receiving the order. I'm out of the way, and I'm out of the app. I'm delivered on the app, even if I didn't accept it. I'm thinking of the ma'am, that maybe other people will be able to get rid of the rider. But when I'm out of the way, I'm looking at the order. How did I get rid of the rider? How did I get rid of the rider? I'm going to get rid of the rider. I'm going to get rid of the rider. I'm going to get rid of it. I'm going to get rid of it. I'm going to get rid of it. I'm going to get rid of it. I'm going to get rid of it.

Alang naman ka kung pumasok ako sa gate at bahay niya para ipatong yun sa mesa. Natatawa yung rider na nagkukwento kasi siya pala yung napagtanungan ni ma'am. Siya kasi yung nag-deliver noong umorder ulit si ma'am. Ayaw daw kasing galawin ni ma'am yung lasagna na dinala ko dahil natatakot siya. Medyo na-offend naman ako noon Sir Nev kasi ano bang iniisip niya sa akin as if naman lalasunin ko siya. Tumatanggi talaga si ma'am na siya ang nag-receive ng order. Eh sino nga yung napagbigyan ko noon?

Mga two weeks yata ang nagdaan, nakatanggap uli ako ng order kay Ma'am Lasagna. Doon ko na naisip na chance ko na yun para magpaliwanag. Noong naikwento ko sa kanya ang side ko ay ngumiti lang siya. Sabi niya ay doppelganger niya raw yun. May ilang kapitbahay at kakilala na raw pala niya ang nakakita roon. Nalaman lang daw niya na meron siyang doppelganger dahil nga sa order niya na nireceive noon na naikwento rin niya sa ilang kapitbahay.

Ganon pala yung doppelganger, Sir Nev. Kamukhang kamuka talaga ng ginagaya niya at hindi mo maiisip na hindi siya yung taong inaakala mo. Mabuti na lang at hindi nananakit o namemirwisyo yung kay ma'am. Nagkusa pa nga natanggapin ang order niya noon sigurong time na sobrang busy ni ma'am lasagna. Ako po si Rigor, isang delivery man, Sir Nev. Bago pa lang ako sa trabaho ko nang mangyari sa akin ang isang nakakapangilabot na karanasan. Nagtrabaho ako dati sa tindahan ng milk tea.

Tatlo lang kami. Dalawa silang bantay sa loob at ako naman ang taga-deliver. Bagong tayo lang yung tindahan ng milk tea. Pero marami agad naging customer. May nagpa-deliver sa akin sa isang lugar na hindi masyadong pamilyar. Pero dahil ako lang ang taga-deliver ng tindahan, ay hindi pwedeng tangihan. Medyo liv-liv yung lugar. Nagtanong-tanong ako. Bawat mapagtanungan ko ay maayos naman na naituturo sa akin ang dapat kong puntahan. Pero hindi ko maintindihan, Sir Nev, kung bakit parang bumabalik ako sa direksyong pinuntahan ko na. Hindi naman ako tanga sa daan. Kaya kahit bago ako sa pag-deliver, ay alam kong matutuntun at matutuntun ko ang lugar.

I had to go to the map. I had to go to the map. I had to go to the map. I had to go to the map. I had to go to the map. I had to go to the map. I had to go to the map. I had to go to the map. I had to go to the map. I had to go to the map. I had to go to the map. I had to go to the map. I had to go to the map. I had to go to the map. I had to go to the map. I had to go to the map. I had to go to the map. I had to go to the map.

I saw a woman, I saw a woman, I saw a woman, I saw a woman, I saw a woman, I saw a woman, I saw a woman, I saw a woman, I saw a woman, I saw a woman, I saw a woman, I saw a woman, I saw a woman, I saw a woman, I saw a woman, Inandaan niya ako ng cruise sa noo, sa dibdib at saka sa likod. Tapos sabi niya, hindi na raw ako maliligaw. Pinaalis na raw niya yung engkantong nakapasan sa akin kanina na siyang nagtutulak sa akin sa maling direksyon. Nakakapangilabot, pero naniniwala ako sa sinabi ng matanda. Sinunod ko rin yung payo niya na iwasan kong magpalingalinga at itoon lang ang isip sa pupuntahan ko. Nagpasalamat ako sa matanda at dahil sa tulong niya ay nakarating ako sa lugar na paghahatiran ko. Mabuti na lang at malamig pa nung tinalako.

Good morning, Sir Nev Quero. Ako po si Vern. Sa ngayon po ay delivery boy ako sa pagawaan ng furnitures ng tito ko. Mali gumagawa kami ng custom furnitures, kagaya ng cabinet, drawers o bed frame. Mas magaganda yung gawa namin kesa dun sa mga nabibili sa mall na nadudurog at nalulusaw katagalan. Solid na kahoy ang gawa namin, Sir Nev. Anyway, ang kwento ko po ay tungkol doon sa pinagdeliveran namin ng cabinet. Pagdating namin sa lugar, mapuno yung bahay. Ang ganda nga ay kasi presko. Medyo nahirapan lang kami kasi sa likod pa pala ilalagay yung cabinet.

Nung mailagay na namin ng maayos, pinamerienda muna kami nung nagpagawa ng kabinet. Total bandang hapon pa ang next deliver namin, nagpahinga muna kami doon sa bahay at ayos lang naman doon sa may-ari. Habang nag-ayosi ako, napatingin ako doon sa puno ng santol sa may sulok ng property. Kagaya ng sabi ko maraming puno doon sa lugar, as in napapalibutan yung bahay. Habang tinitignan ko yung puno, Sir Nev, bigla na lang may lumitaw na dalawang lalaki. Ang tatangkad nila, tsaka ang nakakapangilabot pa, parang anino lang sila.

I thought that I was going to do it. But even if I was going to see it, I was going to be blurred. I'm not going to tell you what it's going to be. I'm going to see it. I'm going to see it. I'm going to see it. I'm going to see it. I'm going to see it. But I'm going to see it. I'm going to see it. I'm going to see it. I'm going to see it. I'm going to see it. I'm going to see it. I'm going to see it. I'm going to see it. I'm going to see it. I'm going to see it. I'm going to see it. I'm going to see it. But I'm going to see it. I'm going to see it. But I'm going to see it. I'm going to see it.

Binulungan niya ako. Kuya, pakiusap po. Huwag niyo silang ituro. Ayaw kasi nila yun. Baka magalit sa inyo. Nangilabot ako sa sinabi niya. Nagtanong na rin ako kung sino o ano sila. Sabi nung may-ari, hindi rin nila alam. At nakakapagtaka rin daw na may ilang tao ang nakakita sa mga lalaking yun. Pero karamihan daw ay hindi sila nakikita. Nagkatinginan kami ng mga kasama ko. Sabay nagpaalam na kami dun sa may-ari.

Ilang araw nila akong kinukulit Sir Nev, kung seryoso daw ba ako sa nakita ko at kung bakit hindi nila yung nakikita. Wala akong maisagot sa kanila kasi kahit ako walang ideya kung bakit. Ako po si Michael, isa akong delivery rider at may karanasan akong nakakapangilabod na dala ng trabaho ko. Hating gabi na yun at hindi na ako nagulat na may nag-order pa sa isang 24-hour na fast food. Kadalasan sa mga nag-order ng ganoon, mga work from home. Mga pasado alas 12 na yun. Malaki-laki ang order at usong-uso pa noon yung mga nag-order na nanti-trip lang, kaya medyo kabado akong tanggapin. Kaso syempre trabaho yun, kaya kinuha ko na. Uso nga yung prank orders, pero sa mga kakilala ko naman ay wala pang nabibiktima ng ganoon. Pang-apat katao yung order at medyo malayo yung address. Hindi pa ako nakakapag-deliver sa lugar na yun, kaya nag-google maps pa ako. Kahit na may mapa naman nga yung app namin.

Okay naman kasi marami palang bahay doon sa lugar. Ako pa naman duwag, lalo na kapag mapuno, tapos maraming bakanting lote sa pagdideliberan, tapos gabi pa. Nung malapit na ako doon sa drop-off point, medyo nagtaka pa ako, kasi sa satellite image ng Google, maraming mga bubong at bahay doon sa lugar. Pero noong aktual ko nang nakita, palayan naman ang nasa magkabilang side ng kalsada. Tapos noong nasa exact location na ako, nag-iisang bahay talaga yung natapatan ko, tapos mukha pang abandonado.

Walang tao sa paligid. Wala rin akong naririnig na palaka o kuliglig na nakasanayan ko ng marinig kapag nasa malapit sa palayan. Sa puntong yun, medyo bumibilis na yung tibok ng puso ko. Kaya tinawagan ko na yung customer. Pero yung kaba ko noon, baka ito na yung prank order. Dinedecline niya yung tawag, kaya nagtext na ako. Napapamura ako noon. Pero kinalmahan ko pa rin. Sabi ko naroon na ako sa address niya at pwede na niyang kunin yung order. Kakasin ko pa lang ng text. Biglang may tumapik sa likod ko.

Grabe talaga yung gulat ko noon. Pero pag lingon ko, ay may lalaking nakangiti sa akin. Inaabot niya yung buong isang libo tsaka 500. Tsaka lang ako bumaba ng motor. Tinanong ko kung siya ba si Dyson. Tumangu siya at nakangiti pa rin. Hindi ko na lang siya tinignan kasi naiilang ako sa pagkakangiti niya. Pagkaabot ko noong order niya, ay kinuha ko na rin yung bayad. Sabi ko saglit lang at susuklian ko siya. Pero umiling siya, Sir Nev, at tinulak yung kamay ko ng marahan. Yung parang sinasabi niya na huwag ko na siyang suklian.

Thank you so much for watching. Noong pagtingin ko ulit doon sa lalaki, nagulat ako at napatulala sa kanya kasi papalayo na siya, pero hindi siya naglalakad. Tumataluntalon siya, Sir Nev, na parang maya, pero hindi nagbe-bend yung mga tuhod niya. Hindi ko alam kung matatawa ko o matatakot kasi habang papalayo siya, ay lumilingon pa siya sa akin at kumakaway. Nakangiti pa. Ang nakakapanlambot pa roon, may hawak siyang dalawang plastic sa magkabilang kamay niya, pero may isa pa siyang kamay na pinangkakaway sa akin.

Para kong aatakihin sa hika, Sir Nev. Nakatingin lang ako roon sa lalaki hanggang sa mawala siya. Hindi ko alam kung saan nagpunta, basta nawala na lang siya. Yung magkabilang gilid niya ng kalsada ay palayan, tapos yung nag-iisang grey na bahay ay nasa kabilang direksyon pa ng pinuntahan niya. Nung mawala yung lalaki, ay pinasibat ko na agad yung motor. Nagpatalbog-talbog pa ako dahil sa mga humps, pero diretsyo lang ako habang kumakanta ng kung ano-ano.

I didn't want to make a mess, buti na lang nakapreno ako. Yung pagpreno ko, lumingon uli ako sa pinanggalingan ko. Tapos huminga ako ng malakas. May sound talaga, sabay bigkas ko ng pasalamat sa Panginoon. Nanginginig yung kamay ko nang magpahinga muna ako sa isang convenience store. May isang oras yata akong nakatulala bago ako nakamove on sa nangyari. Simula nun ay hindi na uli ako nakatanggap ng order mula sa lugar na yon. Buti naman, kasi baka hindi ko nakayanin ang kaba.

Magandang gabi po sa lahat. Tawagin mo na lang akong Melissa. May ibabahagi sana akong karanasan sa inyo na sana ay mabigyang pansin ang ating butihing narrator. Kakapangyari lang nito, ilang araw pa lang ang nakakaraan. Nagising kaming mag-asawa bandang alas 10 ng gabi. Nakaramdam ng gutom, kaya nag-grab na lang kami ng burger. Habang naghihintay, ay nagpainit din ang tubig yung asawa ko para sa kape. Ako naman ay lumabas para abangan yung delivery.

It's hard to find the location, and it's a few days to find the rider if we didn't have to go outside. So I gave up for the location, so I left the location. I left the room. I left the room, I left the room. I left the room, I left the room. I left the room, I left the room. I left the room, I left the room. I left the room, I left the room. I left the room, I left the room. I left the room, I left the room. I left the room, I left the room. I left the room. I left the room. I left the room. I left the room. I left the room. I left the room. I left the room. I left the room. I left the room. I left the room. I left the room. I left the room. I left the room. I left the room. I left the room.

And then the motor, it was like a car. I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I was like, I I'm going to go on to the direction of the way it is. I'm going to go on to the direction of the way it is. I'm going to go on to the direction of the way it is. I'm going to go on to the way it is. I'm going to go on to the way it is. I'm going to go on to the way it is. I'm going to go on to the way it is. I'm going to go on to the way it is. I'm going to go on to the way it is. I'm going to go on to the way it is. I'm going to go on to the way it is. I'm going to go on to the way it is. I'm going to go on to the way it is. I'm going to go on to the way it is. I'm going to go on to the way it is. I'm going to go on to the way it is. I'm going to go on to the way it is.

Nakita ko nga na bumalik si kuya at lumiko sa kabilang kanto. Ako naman na curious sa sinasabi niyang tatlong tao. Natatakot ako, pero naku-curious din. Ang ginawa ko, bumalik ako sa bahay at tinawag ko si Jerome. Samahan niya kako akong lumabas kasi may titignan kami. Tanong siya ng tanong kung ano, pero hindi ko sinabi sa kanya. Basta kako samahan niya ako. Sa madaling salita, Sir Nev, dinamay ko yung asawa ko. Ayun na nga, siya yung pinasilip ko sa may kanto doon sa may rebulto ng boy scout. Ang tagal niyang nakasilip. Tapos maya maya, bigla siyang nagsalita.

What did they do with the lalaki in the kals? I'm afraid, why did they do it? I'm afraid, but I'm afraid. I'm afraid. I'm afraid. I'm afraid. I'm afraid. I'm afraid. I'm afraid. I'm afraid. What did they do with the lalaki? I'm afraid. I'm afraid. I'm afraid. I'm afraid. I'm afraid. I'm afraid. I'm afraid. I'm afraid. I'm afraid. I'm afraid. I'm afraid. I'm afraid. I'm afraid. I'm afraid. I'm afraid. I'm afraid. I'm afraid.

Tapos maya maya, nagsitayo sila. At doon na kami tumakbo ni Jerome. Yung mga binti at paa kasi nila parang sa manok. Nasa likod ang tuhod. Tapos parang tatlo lang ang mahahabang daliri sa paa. Sakto pagtakbo namin, nakita namin si Kuya Ryder. Sinabi namin sa kanya kung ano ang itsura ng binti ng mga taong nakaharang sa kalsada. Hindi rin siya makapaniwala. Pero natatawa siya. First time daw niyang makaranas ng ganoon. Mabuti na lang daw at hindi siya ang hinabol. Naiisip ko ngayon, baka ito na yung sinasabing pagtungtong ng year 2000.

I'm going to go out of the other one. Maybe one of them is what we see. It's really cool.

Frequently asked questions

How long is this episode of Pinoy Creepypasta?

This episode is 23 minutes long.

When was this Pinoy Creepypasta episode published?

This episode was published on February 18, 2026.

Is there a transcript available for this episode?

Yes, a full transcript is available for this episode. You can read the complete transcript on the episode page.

Can I download this Pinoy Creepypasta episode?

Yes. Use the download control on the episode player to save the publisher-provided media file.