देव (की) परमानंदम्

परमानंदाच्या  अनुभवासाठी जणू काही   'देव '  ही  ' की' ( key)' आहे. किल्ली आहे.  गुरुकिल्ली आहे. ही किल्ली जेव्हा लाभते भक्ताला तेव्हाच परम आनंदाचे  भंडार भक्ताला उपलब्ध होते. संत तुकाराम महाराज म्हणतात " फोडिले भंडार धन्याचा हा माल , मी तो हमाल  ". हमालही मालामाल होतो,  जेव्हा प्रत्यक्ष  देव भक्ताच्या आंतरिक अनुभवाचा होतो. हा देव देऊळ, मंदिर , मूर्ती, तसबीर यातला नाही. भक्ताला यात तेवढा रस नाही . भक्ताला देव अलिकडचा हवाय,  हृदयाचा हवाय, प्रत्यक्ष अनुभवाचा हवाय. असाच  देव गुरुकृपेने भक्ताचा होतो. खरेतर,  गुरुच  देतात या देवाला, हा शिष्याचा अनुभव आहे, भक्ताचा अनुभव आहे. मी दिले म्हणणारे गुरु नसतात, मी घेतले म्हणणारे  शिष्य नसतात.  ज्या जोडीमध्ये " मी" चा अभाव तीच जोडी, अवीट गोडीचा अनुभव देते.  प्रसन्नता  तिथेच नांदते. म्हणूनच तो म्हणतो  "श्री गुरु देव दत्त प्रसन्न".  हीच प्रसन्नता आता आपण ऐकू या --देवकी परमानंदम् या एपिसोड मधून.