ذهن نا آرام

نا آرام باش ولی آرام زندگی کن درونی که نا آرام است جهان را ناآرام می بیند و درونی که آرام است ، آن را آرام می شناسد. درون ما مترجم نگاه ما به انسان و جهان است درس نخست این است که در باره دیگران قضاوت نکنید. آرام باشید. به مسائل و مشکلات زندگی خودتان برسید. ما در بیشتر مواقع دچار خطاهای شناختی هستیم همین خطاهای شناختی سبب می شود که زندگی خودمان و دیگران را با دست اندازهای تند و خطر نابودی روبرو می سازیم . تاوان آن را با سلامتی خودمان و دیگران می دهیم . ورود و دخالت در زندگی دیگران به ما چه ارتباطی دارد ؟ دست ازاین هنجار و سنت نا میمون برداریم تا راحت تر زندگی کنیم . می گویند اگر بیل زنیم ، با غچه خود را بیل بزنیم . چرا اعصاب و روان خود را با زندگی دیگران گره می زنیم ؟ انگیزه ما چیست ؟ درس دوم این است که پای کوه هرگز از رفتن بسمت قله هراسی بخود راه ندهید. ابتدا از این سربالایی وشیب تند نگران می شوید ولی همین که راه بیفتید می بینید که شیب هم آن چنان تند نبوده است . وقتی پای قله کوه هستید شیب تندی را مشاهده می کنید . ولی بمجرد اینکه راه می افتید متوجه می شوید که با شیب تندی روبرو نیستید. گذر از سربالایی برای شما آسان ترمی شود . چالش های زندگی هم اینگونه اند ، ابتدا بزرگ می نمایند. ولی وقتی با آنها روبرو می شوید از عهده حل آنها بر می آیید . دیگر بزرگ نیستند. برای برطرف کردنشان راه حل پیدا می کنید . مسائل و مشکلات زندگی خود را بزرگ نکنید ، راه حل برای آنها بجویید . شاد باشید .