Dil Söyler Kulak Dinler Kalp Söyler Kâinat Dinler Yunus Emre -Taner Şanlıoğlu

Ey gökyüzünde uçmak için yaratılan insan! Niçin düşüyorsun en ufak rüzgarda? Yıllar günler gibi geçti gider Belaya aldırmaz aklı olan Bu da her şey gibi geçer, der. Kaçma! Feleğin çemberinden geçeceksin İster kükremiş aslan ol, İster aşağılık, uysal koyun Bu böyle Seni Hak'tan yığanı her ne ise ver, gider Ne beslersin bu teni? Mezarda kurt kuş yer gider Ölene bak! Gözünü aç! Dökülür sakalı saçı Han çıyan gelir, aç yiyip içip, tok gider Can ve cihandan kalkıp gitmek güç değildir Asıl güç olan, senin bulunduğun yeri terk etmektir Ve sadece özlem ya da acıyla da sınırlı değildir yaşanacak olan. Sevgilerin ve şefkatlerin de en büyüğü bekler bizi Her şeyin en hakikisine ulaşmak için yaşarız dünyada başımıza gelen her şeyi İnsan bir mahkum olduğu için değil, bir hâkim olduğunu fark etmediği için kafestedir Bildiklerini düşünsene Bir nesnenin kusurları eksildikçe, aldığı tat da, duyduğu acı da artar Kaybetmeyi nihayet öğrenen, sindiren, kabul eden, Ve sonunda bütün kayıplarını zaferlere dönüştürebilen bir sanat eseri olabilmek için, Her birimiz, Arkada tek bir kişi kalmayana dek, Acı çekeceğiz Kapkara hırs, tamah toprağına, meyvesi cefa olan fidanı dikmeyiz biz Rüşvet alan para pul padişahı değiliz. Paramparça gönül hırkalarını diker, yamarız biz Avlanmak istedik mi uçup gittiğimiz yer Kafdağı'dır, Akbaba gibi leş avlamayız biz Geri kalanını Tebriz'in övündüğü Şems'ten dinle Çünkü hikayenin hepsini o padişahtan duyamadık biz Çünkü isteğine yaklaştıkça akıl yetimiz, öyle derinlere dalar ki...İzleyemez olur onu belleğimiz Çok uzaklardan gelen bir çağrı duyacağız Güçlü bir ses işiteceğiz zamanı geldiğinde. “Bul...” di­yen. “ Ara...” diyen. “Unutma beni...” diyen belki de Gözünü dik ki, gönlün, göz olsun Ve o gönül gözüyle sana başka bir cihan görünsün!