Sir Nev, I'm a Jiro. I'm a part of my story. I'm a part of my story. I'm a part of my story. I'm a part of my story. I'm a part of my story. I'm a part of my story. I'm a part of my story. I'm a part of my story. I'm a part of my story. I'm a part of my story. I'm a part of my story. I'm a part of my story. I'm a part of my story. I'm a part of my story. I'm a part of my story. I'm a part of my story. I'm a part of my story.
Sabi ni tatay, nagihinala sila noon na nananakot lang yung mga sumusutsut kasi nga madilim. Kaso may batang lalaki raw na nagsisigaw at doon na alaman na hindi tao ang sumusutsut na yon. Expected na namin na magbabrawnaut tuwing gabi, kaya maaga kaming pinapatulog ni nanay. Wala naman daw kaming mapapanuora na TV, kaya magsitulog na lang kami. Para maaga rin makagising kinabukasan.
Hindi na raw maalala ni tatay kung kailan nagsimula ang mga panunutsot tuwing brownout. Basta kapag nagsimula na raw yun ay naglalabasan sila ng bahay at iniilawan ang paligid. Naririnig daw kasi ng lahat ang sutsot na yun at sinasabi na naririnig nila na nasa malapit lang. Parang nasa bakuran lang daw nila at nagtatago sa mga halaman o iba pang pwedeng pagtaguan. Kaya lang ay walang nahuli na nanunutsot. Sabi nga ni nanay galit na galit silang magkakapit bahay kaya naisip nilang magambagan para ipabuya sa makakahuli doon sa nanunutsot na yun.
Hindi naman daw nakaka-perwisyo yun, pero nakakabulahaw sa mga nagpapahinga, lalo pa at napakalakas daw. Hindi rin daw tumitigil hanggat walang lumalabas ng bahay. Napaka-papansin daw at hindi talaga titigil hanggat hindi mo pinapansin. Minumura ng araw nila nanay at ng iba pa, pero hindi umuubra. May mga nagsabi na baka maligno yun, kaya huwag daw galitin dahil baka may gawing masama. May ilan pa nga na kapag nagsimula na ang panunutsot, ay naghahagis ng asin sa bakuran. Mabisa raw yun dahil nanahimik yung nanunutsot.
Doon sila nagsimulang matakot at mangilag na lumabas tuwing gabi. Ang nangyari ay maaga pa lang ay nagbubudbud na ng asin ang mga tao sa paligid. Doon sa mga parte na maaaring may naninirahan o tumatambay na maligno. Kagaya ng mga puno at madidilim na bahagi. Hanggang isang beses ay napatunayan ngang maligno ang may kagagawan ng mga sutsut.
Tulog na yung pamilya ng bata at hindi na sila nagagambala ng nanunotsot dahil nga sa asin. Kaya lang itong bata ay nagising dahil sa kagat ng lamok. Brownout nga kasi kaya walang electric fan. Parang base sa kwento ay namangha yung bata sa mga bituin na nasisilip sa pintana. Sobrang dami daw kasi at ang kinang daw dahil walang ibang ilaw bukod sa buwan. Parang hindi rin yata aware yung bata doon sa nanunotsot. Kaya lumabas siya para tignan yung mga bituin. May nakita pa raw na bulalakaw kaya sinundan kung saan yun babagsak. Akala raw siguro ay makukuha yung star na yun.
Nakaabas ng bakuran yung bata hanggang sa makarinig ng sutsut. Nagpalingalinga daw yung bata at nakarinig ng mga kaluskus sa damo. At may narinig siya na tumatakbo. Ayon sa kwento ni nanay ay malaking unggoy raw yung nakita noong bata na tumatakbo papalapit sa kanya gamit ng mga paa at kamay. Sabi naman ni tatay ay malaki at maitim na payat na tao ang nakita noong bata. Kaya malamang ay napagkamalang unggoy.
Nagtatakbo at nagsisigaw yung bata, kaya nabulahaw yung mga kapitbahay. Noong maglabasan ang mga tao ay may ilan pa raw na nakakita sa maitim na figurang humahabol doon sa bata, pero agad din yung nawala. Nilagnat pa raw ang batang yun at nang tawasin ay may malaking figura nga na lumabas. Hindi ko na gaano matandaan yung mga pangyayari, dahil nga siguro bata pa ako, kaya hindi kami pwedeng makiusyoso nun. Pero yung mga nakatanda sa lugar namin ay alam na alam ang kwentong yun.
Mga kapasta, nakikinig po kayo sa Pinoy Creepypasta Podcast. Para po sa mga bagong episodes, bisita po kayo sa ating YouTube channel, Pinoy Creepypasta Tagalog Horror Stories. Tawagin mo na lang po akong Roy Serneb. Silent listener po ako at ngayon lang maglalakas ng loob na magbahagi ng karanasan dahil kailan lang ito nangyari. Nito lang October 31, kung kailang ginanap ang trick or treat dito sa barangay namin.
Sir Neve, hindi naman kami mayayaman na pabonggahan talaga ng Halloween decors at costumes. Itong programa ng barangay namin ay para mapasaya ang mga residente rito sa amin. Donation lang ang mga premyo at ang mga bahay kung saan allowed na mag trick or treat. Ay yun lamang namarkahan na makapamimigay sila ng treats. Hindi naman kasi nga lahat sa amin ay may kakayahang mamigay. Maliban sa pagtitrick or treat, ay nagkaroon din ang games. Magkaiba ang sa mga bata at matatanda. Sa games ng matatanda, nangyari yung isishare kong kababalaghan.
It's a lot of fun, it's a lot of fun. It's a lot of fun. It's a lot of fun. Bilang isa sa mga batang kagawad ay ako ang napiling maging tagahanap. Piniringan ako ng panyo. Hindi pa nakontento at sa ilalim ng panyo ay may papel pang nakatapal sa mga mata ko. Napakadilim. Wala talagang pumapasok na liwanag sa mga mata ko. Kaya ilang ulit akong parang matutumba. Ewan ko ba pero nakakahilo pala ang sobrang katiliman. So nagsimula na nga ang palaro. Madali ko lang naman nabawasan ang mga kasali dahil ang iingay nila. Tawanan ng tawanan kahit dapat ay tahimik lang para hindi ko sila mahanap.
Noong kakaunti na ang mga kasali ay medyo nahihirapan na ako. Dagdag pa nga na medyo hilo na talaga ako dahil sa ilang minutong nakapiring. Hanggang sa may narinig akong kumakaluskus sa may likuran ko, kaya umikot ako para mahagip kung sino man yon. Narinig ko pa yung mga hakbang, kaya sinundan ko ang bawat apak nito. Natatawa pa ako kasi alam kong ingat na ingat siya pero naririnig ko pa rin ang bawat galaw.
I noticed that there was a face on my face, so I can see my hands if I'm holding on. I'm holding on, sir Nev. I'm holding on, so I'm holding on. I'm holding on, so I'm holding on. I'm holding on, so I'm holding on. I'm holding on. I'm holding on, so I'm holding on. I'm holding on, so I'm holding on.
Inalus ko agad ang piring ko at nang sa wakas ay nakakita na ako ng liwanag. Ay nakita kong nasa kabilang side pala ng kwarto ang mga kasali. Noon ko lang din na realize na parang nabingi ako dahil hindi ko na malayan na hindi ko sila naririnig. Napaupo na ako sa sahig nang pagtingin ko sa kamay ko ay basa yun at may mga bakas pa ng itim na balahibo. Pinunas ko agad sa nadampot kong papel ang kamay ko. Akala ng mga naroon ay masama ang pakiramdam ko kaya pinaalis ako sa laro para magpahinga. Isa pang kagawad ang pumalit sa akin.
Habang tinatapos ang laro ay kinwento ko naman sa iba ang nangyari. Hindi nga raw nila malaman kung bakit hindi ako nakikinig sa sigaw nila na nagsasabing mali ako ng direksyong napupuntahan. Sinabi ko rin ang tungkol sa nahawakan ko na parang buntot. Nakita nga raw nila ako na may hinuli tapos ay natigilan ako. Pero hindi raw nila nakita kung ano yung nahawakan ko.
Sir Nev magbula ng mangyari ang insidente yun, ay lagi na akong nababahala kapag nakakakita ako ng madidilim na lugar. Para bang tumatak na yun sa isip ko. Pinaglalabanan ko na lang dahil gabi na ako umuwi galing sa trabaho. Nagdarasal na lang ako parate at iniisip na hindi na ulit mangyayari ang karanasan kong yun. Kaya lang kung minsan ay parang naririnig ko pa rin yung mahihinang yabag na narinig ko bago kumahawakan yung kakaibang nila lang na yun.
Mga kapasta, nakikinig po kayo sa Pinoy Creepypasta Podcast. Para po sa mga bagong episodes, bisita po kayo sa ating YouTube channel, Pinoy Creepypasta Tagalog Horror Stories. Magandang araw sa ating lahat. Ako nga pala si Rodino. May isang karanasan po ang aming pamilya na nais ko sanang maikwento ni Sir Nev. Nangyari ito noong time na hindi pa namin alam na nagbubuntis pala yung bunso kong kapatid na 14 anos lamang dahil sa pangahalay ng isang pinagkakatiwalaan namin. Kung hindi pa dahil sa kababalagang nangyari, ay hindi pa namin matutuklasan ang sinapit ng bunso namin.
Taong 2016 ay grade 8 pa lang yung kapatid kong tawagin na lang natin Ningning. Meron siyang service sa school noon, isang tricycle. Malayo kasi yung school nila Ningning at kailangang maaga siyang gumising para hindi malate. Alas 5 pa lang ng umaga ay umaalis na siya sakay ng tricycle ng walangyang si Patrick. Isang araw ay hindi na sinundo ni Patrick sa bahay si Ningning. Kaya nahuli ito sa pagpasok. Magmula noon ay hindi na namin nakita si Patrick. Makaraan ang ilang linggo ay may napapansin na kaming kakaibang tunog tuwing gumagabi na. Parabang humuhuni na wakwak.
Sir Nev, sa bundok kami nakatira at malalayo yung mga kapitbahay. Minsan kahit nagsisigawan na ay hindi pa naririnig ng pinakamalapit na kapitbahay. Kaya naman yung huni ng wakwak ay nasisigurado naming hindi gawa ng mga mapagbirong kapitbahay. Paniguradong meron talagang wakwak sa malapit. Ang nakakatakot pa ay walang mga poste ng ilaw sa lugar namin. Kapag gabi ay talagang napakadilim, kaya hindi makita kung saan dumadapo yung wakwak. Takang-taka kami kung bakit nagkaroon ng ganoon sa lugar namin, gayong wala namang buntis o may sakit ng mga kapitbahay.
In the beginning of the next day, we heard that we heard that we heard that we heard that we heard that we heard that we heard that we heard that we heard that we heard that we heard that we heard that we heard that They were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like, they were like,
Takang-taka naman kami kung bakit siya dinadalaw ng wakwak. Tinanong pa siya ni nanay kung buntis daw ba siya, pero tanggi siya ng tanggi. Sa kapipilit ni nanay ay napaamin si Ningning at nagsabi ng totoo kung sino ang nakabuntis sa kanya at bakit. Kamuntik ng atakihin sa puso si Tatay Serneb dahil sa sobrang galit. Naging wanted si Patrick sa lugar namin, pero hanggang ngayon ay hindi pa nahuhuli. Magmula naman ng malaman namin ang pinagbubuntis ni Ningning ay hindi na muli pang bumisita yung wakwak.
Hindi na namin yun naririnig na humuhuni at kahit pa sobrang dilim ay wala ng kilabot na mararamdaman. Sabi ni nanay ay parang tinulungan pa raw ng wakwak si Ningning na maipagtapat ang nangyari sa kanya. Limang taon na ngayon ang anak ni Ningning, malusog naman ang mag-ina. Nagtatrabaho sa Maynila si Ningning para sa bata. Ito po ang podcast ng Pinoy Creepypasta. Ako po si Nevquero, happy listening po sa inyong lahat. Ngunit po kayo ay nakikinig sa Pinoy Creepypasta. Kamusta po Sir Nevquero? Magsisend po sana ako ng horror story ko. At sana po ay marinig namin sa channel mo.
Ako si Senaida, pero pwede nyo rin po akong tawaging Aida. Nangyari po ito noong elementary pa lang ako. Sa pasay pa kami nakatira noon. Ako pa lang ang anak nila Papa at wala pa itong dalawang asungot na kapatid ko. Nagtatrabaho noon si Papa bilang isang driver ng negosyante. Kadalasan ang uwi niya ay alas 8 ng gabi. Naaalala ko bandang alas 7 yun. Naghahaponan kami ni Mama. Madalas kasi talaga nauunan kami kay Papa. Lalo na ako dahil nga may pasok pa sa eskwela kinabukasan. Habang kumakain kami, biglang nag-brown out. Hindi na nakakabigla kasi madalas naman yun nangyayari sa lugar namin.
Nagsindi na lang ng kandila si mama. Tapos nagpatuloy na kami sa pagkain. Gaya ng sabi ko hindi na bago sa amin yun. Nakakainis pero kailangan magtiis. Maya maya narinig naming bumukas yung pinto. Hindi ganun kaliwanag pero nakilala namin na si papa yung dumating. Inaya na siyang kumain ni mama. Sabi niya ipaghahain na raw niya si papa. Pero hindi siya sumagot sir Nev. Diretso lang si papa sa kwarto. Kaya inisip na lang namin na baka napagod sa trabaho. Tuloy na lang kami sa pagkain ni mama.
But I'm going to double check it out if it's not bad for the gate. It's often that it's not bad for the papa when it's not bad for the gate. Now, Sir Nev, out of bed, my mama is out of bed. My mom is out of bed. My mom is out of bed. My mom is out of bed. My mom is out of bed. My mom is out of bed. My mom is out of bed. My mom is out of bed. My mom is out of bed. My mom is out of bed. My mom is out of bed. My mom is out of bed. My mom is out of bed.
A few seconds after that, Sir Nev, I noticed that I was talking to my mom. I was feeling that I was listening to my mom. I noticed that I was listening to my mom. I noticed that I was listening to my mom. I noticed that I was listening to my mom. I was listening to my mom. I was listening to my mom. I was listening to my mom. I was listening to my mom. I was listening to my mom. I was listening to my mom. I was listening to my mom. I was listening to my mom. I was listening to my mom.
Napasigaw ako Sir Nev. Sobrang lakas na parang isusuka ko na yung kinain ko. Napatakbo sila mama mula sa labas. Sinabi ko yung nakita ko, kaya agad inilawan ni papa yung banyo. Bumalik din siya sa kwarto, pero wala siyang nakita. Tumawag pa siya ng barangay at inikot nila yung bahay namin. Pero imposible raw na may nakapasok kasi nakasarado yung backdoor. At parehong nasa harap sila mama at papa. Hindi ako makausap ng maayos noon Sir Nev. Kahit bumalik na yung kuryente ay natatakot pa rin ako.
Mula noon, doon na muna sa amin pinatira si Lola. Kasi pareho kaming na trauma ni Mama sa nangyari. Hanggang ngayon, hindi pa rin namin masabi kung sino yung naunang umuwi sa bahay namin bago dumating si Papa.