Dinle Küçük Adam! (2)- Wilhelm Reich

Senden korkuyorum Küçük Adam. Eskiden böyle değildi. Böylesine korkmazdım önceleri. Milyonlarca Küçük Adam arasına karışmış bir Küçük Adamdım ben de çünkü. Sonra doğa bilimci ve bir tıp doktoru oldum. Senin ne kadar ağır bir hasta olduğunu ve hastalıklı halinle, ne kadar tehlikeli olduğunu öğrendim. Günün her saatinde, dışsal bir baskı söz konusu olmaksızın, günün her saatinde bu hastalığın seni ezdiğini biliyorum. Özünde canlı ve sağlıklı olsaydın, seni ezen şeyleri çoktan yenerdin. Seni ezenler, geçmişte nasıl toplumun üst katmanlarından geldiyse, şimdi de senin öz saflarından gelmekte. Onlar, senden bile küçüktür, Küçük ADam. Çünkü senin perişanlığını deneylerle öğrenmek, sonra da bu bilgiyi seni daha iyi, daha çok ezmek için kullanmak, bir hayli küçüklük gerektirir. Gerçekten büyük bir adamı algılayacak duyu organı yok sende...Büyük bir adamın nasıl olduğu, nasıl acı çektiği, ne özlemler duyduğu, öfkeden nasıl kudurduğu ve senin için yaptığı savaş, sana yabancı. Bu dünyada seni ezmek ya da sömürmek yetisinden yoksun, senin özgür olmanı gerçekten isteyen kadınların ve erkeklerin yaşadığını da anlayamazsın. Bu kadın ve erkeklerden hoşlanmazsın. Onlar sana yabancıdır. Onlar yalınsız, ve dolaysız insanlardır. Sana göre taktik neyse, onlara göre ''hakikat'' odur. İçinin görüldüğünü sezer, bir tehlikenin geldiğini anlarsın. Sen onlara ancak şöyle sahip çıkarsın Küçük Adam. Öteki Küçük Adamlar, bu büyük adamların gerçekten büyük olduğunu sana söylediği zaman. Büyük adamdan korkarsın. Onun yaşama yakınlığından, yaşama karşı duyduğu sevgiden korkarsın sen. Sen kendi derinliğinden korkuyorsun, ölesiye korkuyorsun. Bu yüzden onu hissetmiyorsun ve görmüyorsun. Evet, evet, Küçük Adam...İçinde derinlik var senin, ama sen bunu bilmiyorsun. Özgürlü­ğün kanıtı sandığın saygısız bir dil kullanıyorsun. Ama özgürlükle saygısızlığı birbirine karıştırmak, her zaman kölece bir anlayışın belirtisidir. Doğru düşünmek için, sana düzinelerce ceset yetmiyor mu ? Milyonlarca cesetle yüz yüze gelince mi insanlığın ancak uyanıyor ? Biliyorum Küçük Adam...Ne zaman işine gelmeyen bir gerçeği duysan, hemen ona deli damgası yapıştırıyorsun. Bir şeyi ne denli az anlarsan, o denli çok saygı gösteriyor, onun karşısında boyun eğiyorsun. Senin boş, geveze topluluklarında bulunmaktansa, düşünceleriyle baş başa kalmayı yeğlediği için, ona asosyal diyorsun. Öylesine dar görüşlüsün ki, Küçük Adam...Sen kahvaltıdan, öğle yemeğine olan uzaklıktan ötesini göremiyorsun. Sen bir korkaksın! Kasendeki hoşafın tanelerini ayıklayıp yemeye varsın ama güllerin dikenlerinden sakınıyorsun. Göz göre göre kendi mezarını kendin kazdın. Bugün attığın her adım, senin yarınki yaşamındır. Şöyle bir kendine bak, Küçük adam. Kurtuluşunun tek yolu, tek umudun budur; kendine bak !