Disiplina shpirtërore: Rritja e qëndrueshme në marrëdhënie me Perëndinë

Disiplina shpirtërore: Rritja e qëndrueshme në marrëdhënie me PerëndinëDisiplina shpirtërore është e domosdoshme për çdo të krishterë.Ashtu si kujdesemi për trupin kur jemi të sëmurë, duhet të kujdesemi vazhdimisht edhe për jetën shpirtërore, jo vetëm kur kemi probleme.Lutja, meditimi dhe agjërimi na afrojnë më shumë me Perëndinë.Shembujt e Danielit, Davidit, Nehemias dhe Esterit tregojnë se njeriu i Perëndisë kërkon Zotin me këmbëngulje, sidomos në kohë vendimesh, sfidash dhe nevojash.Adhurimi, këndimi dhe të mbledhurit së bashku forcojnë besimin.Besimtari nuk duhet ta neglizhojë bashkësinë me të tjerët, sepse përmes adhurimit dhe nxitjes së ndërsjellë rritet dashuria, besimi dhe qëndrueshmëria.Bamirësia, mikpritja dhe mësimi janë shenja të një jete të pjekur shpirtërore.Të japësh, të ndihmosh, të mirëpresësh dhe të mësosh të tjerët nuk janë vetëm shërbime për njerëzit, por edhe mënyra për t’i shërbyer Perëndisë dhe për t’u rritur vetë.Konkluzion:Ky mësim na kujton se rritja shpirtërore nuk ndodh rastësisht. Ajo kërkon disiplinë, kohë, përkushtim dhe praktikë të vazhdueshme në lutje, Fjalën e Perëndisë, adhurim, shërbim dhe bashkësi me besimtarët.