Divan-ı Kebir (1906)- Mevlana/ Sabahattin Ali Bütün Şiirleri

Ey sırları benim sırlarımı silip süpüren, Alıp götüren güzel! Baştan başa gönül dumanı kesildim Göklere doğru yüceldim, Yükseldim Gölge bazen nurun yanında olur, bazen de onda yok olur Sanki ben kar idim, eridim, Yer beni yedi, içine çekti Sevdadan bir ambar doldurmuşum O harmandan hep sevda taşımışım ben Sevda çekenlerin gönüllerine rahatsın Huzursun sen Sen bir nurun gölgesisin Biz de cümle cihan senin gölgeniz Nurun gölgeden ayrı düştüğünü kim gördü? Her gece, her seher vakti dualar ettim, seni istedim Bilsen, nasıl candan yalvararak, diller dökerek, seni Allah'tan istedim. Güneş, yüzünü görmüştü de utanmıştı. Gök, gönül gibi yarılmıştı. Parçalanmıştı. Onun parıltısı vurmuştu da, Suyla toprak, ateşten fazla aydın olmuştu Her masaldan maksat sensin, Her kıssadan alınan hisse sensin. Sen kendini dert sanmışsın, Halbuki dermansın; Sen kendini kilit sanmışsın, Halbuki anahtarsın Şimdi şiir bence senin yüzündür Şimdi benim tahtım, senin dizindir Saadet ikimizindir Göklerden gelen bir yadigar gibi Senden başkasını seven delidir Yüzün, çiçeklerin en güzelidir Gözlerin bilinmez bir diyar gibi Kayaların bile nabzında atan, Topraktan bile göğe ağan, Bülbülün şakımasında nağme, Gülün gülümsemesinde renk ve koku olan, Demirleri yumuşatan, Günle doğan, Denizde köpürüp coşan, Yazıda çağlayıp akan, Her zerrede hüküm yürüten, Her vara varlık veren aşk Yanımda sanarım, bakarım düştür Güldüm zannederken, gözlerim yaştır Umduğum ne varsa hepsi boştur Yine de bekliyor gözlerim Özledim, Yıllarca daha özlerim… Şehir şehir gezdiğim coğrafyalarda, kendimi bulamadığımsın Nereye hedeflensem, Bir ömür ruhumun, yerlerde süründüğü kalp odacığımsın. Kime seni anlatsam bir yanım çukurda, Ölümüne yaşadığımsın. Çünkü mum ağlamadıkça, alev gülmez. Beden eriyip zayıflamadıkça, can semirmez, kuvvetlenmez. Çünkü güneşten ok istiyorsan, dolunaydan kalkan edinmelisin Bir zerrede ateş varsa o zerrede ışıklar da vardır elbet Ey benim varlığım! Ey benim yokluğum Ağrın, sızın olmasın Kaza uzak olsun senden Tanrı yâr, yaver olsun sana