Divan-ı Kebir (Kaybolmayan Ses)- Mevlana

Sevgiliyle hoş geçinen sevgisiz kalmaz, müşteri ile iyi anlaşan iflas etmez. Ay geceden ürkmediği için parlak kaldı; gül, dikenle uyuştuğu için o güzel kokuyu elde etti. Her an dünya yenilenir. Fakat biz, dünyayı öylece durur gördüğümüzden, bu yenilenmeden haberdar değiliz. Ömür, ırmak misali yeniden yeniye akıp gider. Nefsini alçak gören kişi, ne mutludur. Dağ gibi kendini üstün gören kişinin de vay haline! Şunu iyi bil ki, bu kibir, ululanma, kendini üstün görme hali, öldürücü bir zehirdir. Ahmaklar bu zehirli şarabı içerek sarhoş olurlar. Yol düzgün, ama altında tuzaklar var. Yazının tarzı hoş, ama içinde mana kıt. Sözler, yazılar, tuzaklara benzer. Ayağa batan diken böyle güç bulunursa, gönle batan diken nasıl bulunur? Kaybolmayan bir ses ara, batmayan bir güneşin nuruna yaklaş! Bütün ırmaklara su veren deniz bile, her çöpü başının üstünde taşır. Deniz, bu kereminden dolayı eksilmez, ihsanı yüzünden aşağılanmaz. Her şey vaktini bekler. Ne gül vaktinden önce açar, ne güneş vaktinden önce doğar. Bekle! Senin olan, sana gelecektir. Zor zamanlar iyi olmak için var ey can! O yüzden sabret. Her şey gelip geçici ey gönül! Bak az önce aldığın nefes bile geldi geçti. Sen baki olana razı ol. Kızma hiç kimseye yaptıklarından dolayı. Aksine teşekkür et ihanet edenlere sadakati öğrettikleri için. Minnet duy, yalancılara doğrunun farkına varmanı sağladıkları için. Herkesi sev yaşamına bir anlam kattıkları için. Mutsuz edenlere dua et, sana mutluluğu daha derin hissettirdikleri için. İnsanlar seni yanlış anladıklarında dert etme. Duydukları senin sesin, fakat akıllarından geçirdikleri kendi düşünceleridir. Eğriyi kendinde arayan, doğruyu kalbinde bulur. Sevgiye emekle yürüyen, dermanı derdinde görür. Üzülme! Çünkü yaradan, umudu en çaresiz anlarda yollar. Unutma! Yağmurun en şiddetlisi, en kara buluttan çıkar. Günahlara kefarettir gönüldeki keder. Niyetler halis olunca ameller olmaz heder. Biraz sabreyle, bak neler göreceksin! Gül düşünürsün gülistan olursun. Diken düşünürsün, dikenlik olursun. Ben can diyorum, sen ten diyorsun. Ben öze bakıyorum sen renge bakıyorsun... Sevgili ol ve sevgiliyi gör. Gönül ol ve dostu gör. Yürüyen servilerin ardınca akar suları, gül bahçelerini gör… Sözcüklerini artır, sesini yükseltme. Ekinler yağmurla büyür, gök gürültüsü ile değil. Gözlerini kapatırsan, dünyaya ait bir şey göremezsin. Yalnız şunu asla unutma. Sen bir şey göremiyorsun, diye bu alem yok değildir. İki alem vardır. İlki varlık alemi, ikincisi mana alemi, varlık alemi gündüz gibidir. Olanı biteni açıkça görürsün. Kendini kolayca ele verir. Mana alemi ise, gece gibidir. Onu bulmak için mutlaka gönül ışığını yakmak gerekir.