Divan-ı Kebir (Susmak, Söz)- Mevlana

Ey susmak! Benim özüm sensin. Susmanın en kıymetsiz lütfu, insandan, korkunun da, ümidin de yok olup gitmesidir. İnsan kaderin getirdiklerine karşı susarsa, şikayet etmezse, onda ne korku kalır ne de ümit... Beni kederlerle, belalarla yıkmadıkça, harab etmedikçe Allah, bendeki gizli hazineyi hiç bana verir mi? Beni coşkun bir sele kaptırmadıkça, nasıl olur da beni çeker ihsan denizine götürür? Ben aynayım! Ben aynayım! Ben gevezelik eden, söz söyleyip duran kişiyim! Ben sustuğum için, siz benim gönül feryadımı duyamazsınız. Rüzgarda el sallayıp duran ağaç gibi sallanmaktayım. Gökyüzünde dönüp dolaşan ay gibi çarh etmedeyim....Yeryüzünde yaşadığım için çarhım yeryüzü kokuyor...Yeryüzü rengindeyim. Manevi okyanusa susayan olduysan, Mesnevî adasında bir yarık aç... Öyle yarık aç ki, her nefesinde denizden sahile doğru dönünce, gönlün varsa, gönül kabesini tavaf et Tanrı kapısına binlerce altın torbası götürsen Tanrı, bize bir şey getireceksen ''gönül'' getir der. Çünkü der, altın, gümüş, kapımızda hiçbir şey değildir Bizi istiyorsan, istediğimiz gönüldür bizim. Hor bile olsa gönülü hor tutma, o horluğuyla gene de pek üstünler üstünüdür gönül Ve bir dost sana kötülük yaparsa ona şöyle de: "Bana yaptığını sana bağışlıyorum. Fakat kendine yaptığını ben nasıl bağışlayayım?'' Sufi, içindeki çocuğun olur ey arkadaş! Zira dost, kişinin öteki kendisi gibidir. İki yol vardır: Biri senin gücünü arttıracak bir varoluş yolu; diğeri, seni yokluğa itecek yıkım yoludur. Yarın demek, yolun şartından değildir. Geçmişe ait olan, sözü geçmez olur Düşünce geçmiş ve gelecek üzerine olur Bu ikisinden kurtulunca, sorun hal olur Sözler ve isimler tuzaklar gibidir Tatlı söz, ömür suyumuzun çakıl taşıdır. Söz manaya her zaman ulaşamaz, Söylediğin söz yarım, ancak anlamı doğru ise, sözün yarımlığı, gökyüzünün kabulüdür. Sözü bu beden gibi bil, Anlamı da içindeki ruh gibi. Söz yuva gibidir, Mana ise kuş, Beden su yatağı, ruh ise akan sudur. Aynalar türlü türlüdür. Yüzünü görmek isteyen cama bakar, özünü görmek isteyen cana bakar. Küle döndüysen, yeniden güle dönmeyi bekle. Ve geçmişte kaç kere küle döndüğünü değil, kaç kere yeniden küllerin arasından doğrulup yeni bir gül olduğunu hatırla.