Dlaczego dobre strategie przestają wystarczać — i to nie jest ich wina

Dlaczego strategie, które przez lata działały, nagle przestają przynosić efekty? Dlaczego coraz częściej mamy poczucie dezorientacji, mimo że „robimy wszystko zgodnie ze sztuką”? Ten odcinek nie jest o lepszej strategii. Jest o świecie, w którym strategie powstawały — i o tym, co się dzieje, gdy ten świat przestaje istnieć. Przyglądam się momentowi, w którym problemem przestaje być wykonanie, a zaczyna być architektura działania: założenia o stabilności, kontroli i przewidywalnej reakcji otoczenia. O napięciu, które często mylimy z kryzysem, a które w rzeczywistości jest sygnałem zmiany warunków gry. To odcinek o: dezorientacji jako sygnale, nie słabości strategiach, które nie są błędne, tylko osadzone w nieaktualnym świecie tym, dlaczego optymalizacja „od środka” przestaje wystarczać i o potrzebie nowego sposobu myślenia o tym, jak organizacje reagują na zmienność Nie daję gotowych odpowiedzi. Zostawiam pytania, które warto dziś sobie zadać — zanim zaczniemy poprawiać strategię, która może już nie mieć gdzie działać.