Doğum/ Ben Kandan Elbiseler Giydim Hiç Değiştirsinler İstemezdim- Sezai Karakoç

Çiğ düştü göklerden, Ve bir bahar günü doğdun sen Güvercinler geçti menekşelerden Ve bir bahar günü doğdun sen Kendi kendine ayna olan nergislerden Leylakların gün doğuşu ürperişinden Zambakların kıyı kıyı bakışından geldin sen Ve rüzgarlar karları süpürdüğünde, Ve, insanı çıldırtan kuş sesleri işitildiğinde, Birdenbire aydınlandı annenin yüzü... İlkin dünyaya haber verdiler ötelerden Baban yeni dönmüştü eve Birden aydınlandı annenin yüzü Ve bir bahar günü doğdun sen... Marta bakan, biliyordu geleceğini Nisana bakan, görüyordu renklerini Mayısa bakan buldu seni Ve bir bahar günü doğdun sen Dünyayı güzelleştiren, umutları tazeleyen bir havan var. Herkese umut dağıtan, herkesi dağıttığı umut ile besleyen. Nereden gelir bu gizemin, nereden gelir bu havan? Bilmem, bilemem. Şimdi sen doğdun ya, kötülük biraz daha güç kaybetti. Şimdi sen doğdun ya iyiliğin rengi gözlere değdi. Şimdi sen doğdun ya güneş daha güzel doğdu. Şimdi sen doğdun ya yarım kalan her şey bir bütün oldu Kendinden bir şeyler kattın Güzelleştirdin ölümü de Ellerinin içiyle aydınlattın Ölüm ne demektir anladım Yer değiştiren ben değildim... Farklılaşan sendin Sendin bana gelen aynalarla Sendin bana gelen...Sendin Kokun olmasaydı ay ışığı altında gökyüzünü seyrettiren; Nefesinin tahayyülü kalmasaydı yüreğimde, Yapraklar ve dallar bir gri sonbahar akşamında senin gibi yalnızlığımı tamamlamasaydı eğer Olmasaydı saçlarından elimde bir tutam Okşar mıydım akşam güneşini hiç? Seyreder miydim saatler boyu hırçın sessiz yorgun denizi? Bırakır mıydım gafil umutları; dokunduğun kalemlerin mürekkebi kurumasaydı eğer? Susar mıydım geceler boyu? Seni bi kaç fasıl daha hayal etme umuduyla teslim eder miydim günün yarısını ölüme? Ah şu hatıraların olmasaydı ; yakar mıydım sayfaları? Satırlara sığmayan gözlerinin tebessümünden bahseder miydim hiç? Unuturum seni...Unuturdum...Unuturdum. Rüzgar fısıldıyor bazen kulaktan kulağa, susmuyor bi türlü Sussa eğer, unuturdum. Bi ayrılık şarkısı, bi uzakları düşleyen kadın, bi ölüm haberi gelmeseydi belki de... Bahar kokulu yüzler tanıdık geliyor. Bi an, bi vakit tebessümlerini okşuyorlar senin. Bıraksalar unuturum. Unuturdum. Yakmasaydım son gördüğümde, ilk bakış sigaramı Dumanı yüzünü yansıtmasaydı eğer, Tütmeseydi ciğerlerinde bu koku, Unuturum. Unuturdum. Belki yaşamış olsaydım gençliğimi gafilce, Belki bende yürek arsızı olsaydım... Zamanı, mekanı hatırlamadan dolaşıp dursaydım Unuturum. Unuturdum. Unuturdum. Bağ üzümlerinde saklıydı yağmura benzeyen hüznün Aldım ve taşıyorum o asırlık yükü. Unutmam. Unutma.