Share ko lang po ang nangyari sa akin noong nag-aaral pa ko sa isang university sa Maynila. Tumong Mindoro po ako, pero nang mag-college ay sa Maynila na ako nag-enroll. Ilang buwan pa lang akong naninirahan dyan, ay may mga naging kaibigan na ako na nagsasabing nakikita nila ako sa kung saan saan lugar na hindi ko naman pinupuntahan. Kagaya halimbawa ng isang kaklase sa isang subject na binati raw ako dahil nakita ako sa mall na ginagalaan niya. Nagkating clash siya nun sa subject namin at nang makita niya ako ay natawa raw siya dahil nagkating din pala ako. Tinawag raw niya ako at sinundan. Lumingon pa raw ako sa kanya at kumaway habang nakasakay sa eskalator.
Pero pagdating daw sa dulo ng escalator ay nawala ako bigla. Hindi ako nagkakating klase Sir Nev dahil takot akong bumagsak. Ayokong masayang ang pagpapaaral sa akin ng mga magulang ko. Kaya naman kahit masama ang pakiramdam ko ay pumapasok pa rin ako. Kaya imposibleng ako yung nakita niya sa mall. Sabi naman ang kaklasikong yun ay baka raw kamukha ko lang dahil medyo common ang mukha ko.
. . . . . . . . . .
Kailala nila ko dahil pare-pareho kami ng course, pero magkakaiba lang ng section. Mangiyak-ngiyak na ako noon Sir Nev, dahil wala naman talaga akong alam sa binibintang nila. Pero sigurado raw sila na ako yung nakita nilang tumiting kayad para makasilip sa mga cubicle ng banyo. Tawa pa raw ako ng tawa noong tumatakbo palabas. I'm going to go to the name of the P.E. Prof. and I'm going to go to the gym. I'm going to go to the gym. I'm going to go to the gym. I'm going to go to the gym. I'm going to go to the gym and I'm going to go to the gym. I'm going to go to the gym and I'm going to go to the gym and I'm going to go to the gym because I'm going to go to the gym because I'm going to go to the gym. I'm going to go to the gym and I'm going to go to the gym. I'm going to go to the gym and I'm going to go to the gym since I'm going to go to the gym.
But it didn't finish everything, sir Neb. I had a girlfriend in the second semester of first year. I got married to me in a theater production, where I was going to go to the staff at the backstage. I asked her if I was going to go to a hotel near the dorm. I needed to send a video to her while I was working at school. I was going to do it on my doppelganger. And I was going to do it on my doppelganger. And I was going to do it on my doppelganger. And I was going to do it on my doppelganger. And I was going to do it on my doppelganger. And I was going to do it on my job. And I was going to do it on my job at my job.
Ilang beses pang may nakakita sa doppelganger ko na may mga kapilyuhan, pero mabuti na lang at lagi akong may mga testigo na hindi ako ang gumagawa ng mga kawalangyaan. Nawala lang yun noong maging aktibo ako sa church na inaatendan ng girlfriend ko. Pinagdasal ako ng pastor at ilang miyembro na kung anuman daw ang elemento na gustong sumira ng buhay ko ay mawala na. Magmula noon ay tuluyan nang nawala ang doppelganger ko. Hindi ko alam kung bakit ako nagkaroon noon nang tumapak ako sa Maynila. Gayong noong nasa Mindoro naman ako ay walang ganon. Mabuti na lang talaga at lagi akong nakakalsot sa mga kalukuhang ginagawa nung nanggagaya sa akin. Hindi ko maimagine, Serneb, kung saan ako pupulutin kung sakaling nagpatuloy yun sa mga kawalangyaan at wala akong testigo na hindi ako ang gumagawa noon. Baka hindi ako nakatapos ng pag-aaral dahil na kick out o nagulpe ng dahil sa maling bintang.
Kamusta po Sir Nev? Kakapakinig ko lang po ngayon noong upload mo nung isang araw. May kwento doon na nagpaalala sa akin ng isang karanasan tungkol sa doppelganger. Ako po si Erica at magshare po sana ako ng kwento. One time ay napastay ako sa Antipolo. Naglayas ako noon dito sa Laguna. Mga 17 o 18 lang yata ako noon. Wala akong ibang pupuntahan kundi yung mga half-sister at brother ko doon sa Antipolo. Since naglayas ako, ang dala ko lang damit ay ilang piraso. So wash and wear ako.
Yung lugar kasi namin doon sa antipolo ay mapuno, at ang pagkakatanda ko ay marami akong experience doon na kung ano-ano noong bata ako. Minsan ay ginabi ako sa pagligo, at kasabay ng ligo ko, nilabhan ko na din yung sinuot kong damit. Medyo nagsisi ako sa desisyon kong gabi na maligo. Yung sampayan namin doon ay balcony, kaso ang matatanaw mo ay bangin na puro puno, walang bahay, though may kalsada na, kaso talagang mapuno pa rin. Magsasampay na ako, tumalikod ako, at sa bahay mismo ako nakaharap para hindi ako matakot, kasi nga matilim na at gabi na.
Nakita ko yung kuya ko doon sa may pintuan ng balcony. Sabi ko, paabot ako ng mga hanger at huwag siyang aalis doon kasi nga natatakot na ako. Kaso, parang hindi niya ako pinakikinggan kasi nakatayo lang siya doon at nakatalikod. Maya-maya, biglang nahulog yung sipit ng damit ko, kaya kinuha ko. Pagangat ko ng ulo, wala na si kuya doon. Nagtaka ko, pero hindi ko nalang tinansin. Natapos ko na yung sampahin ko. Pumasok na ako sa bahay. Hinanap ko agad si kuya sa ate ko.
Sabi pa naman niya ay kanina para wala si kuya kasi may binili ito sa labas. Natakot na ako noon Sir Nev. Tapos sinabi ko na may lalaki akong nakita doon sa pintuan na akala ko ay si kuya kasi pareho sila ng damit. Yun nga lang, hindi niya ako pinapansin nung tinatawag ko siya. Bigla ba namang nagsalita yung ate ko? At ang sabi niya, mayroon daw talagang doppelganger si kuya. Nakita na nga rin daw niya yun isang beses sa garden. Pero alam niyang nasa school si kuya nung mga oras na yon. Kaya alam niyang hindi talaga ang kuya ang nakikita niya ng mga oras na yon.
Sir Nev si kuya lang ang lalaki sa bahay namin. Lahat kami babae, kaya imposible na ibang tao yun. Isa yun sa mga dahilan kung bakit hindi rin ako nagtagal sa bahay na yun. Hanggang ngayon buhay at okay naman ang kuya ko, sa awa ng Diyos. Sir Nev at mga kapasta, magandang hapon po. Ako nga pala si Chibi at may karanasan akong ibabahagi sa inyong lahat. Pamilyar ba kayo doon sa pelikula ni Ate V na The Healing? Yung mga nagpagamot sa isang albularyo tapos isa-isa silang nangamatay.
Ang sign na mamatay na ang isang tao roon ay kapag may nagpakita na double ganger na gumagalaw-galaw ang mga mata. Ang kwentong ibabahagi ko ay parang ganoon ang pangyayari. Pero isang tao lang naman ang involved at hindi siya namatay. Yun nga lang ay naputulan naman ng kanang paa. At ang taong yon, Sir Nev, ay walang iba kundi ako. Nagtatrabaho ako sa post office ng bayan namin at araw-araw akong pumunta sa trabaho sakay ng motor. Maingat naman akong nagmamaneho dahil medyo malawak ang kalsada at puro mga truck ang kasabayan ko sa pagbabiyahe.
Nagsusot naman ako ng helmet at sumusunod sa batas trapiko. Ang kaso ay inabot din ng malas isang umaga na papasok pa lang ako. Malabo sa alaala ko ang nangyari, basta ang alam ko ay may bumulag ang muka sa harapan ko at sa gulat ay napapreno ako. Sumir ko ako noon at nagslide, basta ang sumunod na lang na naaalala ko ay manhid na manhid ang kanan kong hita. Tapos nakatapan ako sa may entrada ng jeep at nagsisigawan na yung mga tao.
Nang araw na yon, naputol ang kanan kong pinti mula sa itaas ng tuhod. Hindi ko talaga maalala ang buong pangyayari, pero hindi mawala sa isip ko ang muka na biglang lumitaw sa harapan ko. Sabi ng mga medik ay paulit-ulit ko raw tinatanong kung ano ang nangyari doon sa tao. Pinipilit ko raw na may nabunggu akong tao kaya ako nagpreno. Pero wala namang iba na nadamay sa aksidente. Mag-isa lang daw ako at imposibleng may tumawid dahil bawal na bawal yon. At kung sakali man ay makikita sa CCTV ng mga poste.
Nagtataka naman talaga ako kung bakit may lumitaw ng mukha sa harapan ko. At ang malala ay hindi ko malaman kung babae ba yun o lalaki. Basta may mata, ilong at bibig. Nung pwede na akong makausap sa ospital, ay napanggit ng misis ko na inakala raw niya na bumalik ako sa bahay nang maaksidente ako. Nakita raw kasi niya ako na nakahiga lang sa kama namin habang nag-aayos siya ng mga labahin. Tanong daw siya ng tanong kung bakit ako umuwi. Pero ungol lang daw ako ng ungol at magsisipa pa ng kumot.
I'm going to go out and I'm going to go out there. I'm going to go out there. I'm going to go out there. I'm going to go out there. I'm going to go out there. I'm going to go out there. I'm going to go out there. I'm going to go out there. I'm going out there. I'm going out there. I'm going out there. I'm going out there. I'm going out there. I'm going out there. I'm going out there. I'm going out there. I'm going out there. I'm going out there.
Sabi ng nanay ko ay alalahanin daw ni misis ang damit na suot noong nakita niyang gumaya sa akin. Dinescribe naman niya kung ano ang suot noon at sinabi ni nanay na ibaon daw ang damit ko na ganoon dahil masamang pangitain daw yun. Hindi sinabi ni nanay kung ano ang kahulugan nun, basta masamaraw. Wala namang mawawala kung susundin namin, kaya ginawa na lang din. Sabi naman ng iba naming kakilala na posibleng kaluluwa ko nga ang umuwi na yon sa bahay. Baka raw kaya wala akong gaano maalala sa aksidente ay dahil humiwalay sa katawan ko ang kaluluwa ko.
Nakakatakot lang Sir Nev, pero mabuti at yun lang ang nangyari sa akin. Malungkot na naputulan ako ng binte. Pero at least, buhay pa rin ako. Nakakasama ko pa rin ang pamilya ko at nakakapagtrabaho. Hello po Sir Nev, tawagin nyo na lang po akong Maddie. May karanasan po ako at ang kuya ko na nakakapanindig balahibo. Tungkol po ito sa isa naming tita na nakituloy sa bahay namin noong minsan na nag-away sila ni Tito. Tumating noon si Tita Mirna ng 10 oras ng gabi. Nagulat pa kami ni kuya kasi gising pa kami noon at nanonood ng TV.
We heard that we got a tricycle on the right, and we opened the door, so we opened the door. We opened the door, so we opened the door. We opened the door, so we opened the door. We opened the door, so we opened the door. We opened the door, so we opened the door. We opened the door, so we opened the door. We opened the door, so we opened the door. We opened the door, so we opened the door. We opened the door, so we opened the door. We opened the door, so we opened the door. We opened the door, so we opened the door. We opened the door, so we opened the door. We opened the door, so we opened the door. We opened the door, so we opened the door. We opened the door, so we opened the door, so we opened the door.
Okay naman kasama sa bahay si Tita Serneb. Maaga siyang gumigising at nagluluto ng almusal para sa amin. Pati paglalaban ng mga damit ay inakuna niya. Sinasabihan nga kami ni Mama na maglaban na kaagad ng damit namin after ho ba rin kasi nahihiya siya kay Tita na para ng katulong kong kumilos sa bahay. Freelance na graphic artist ng Tita kaya hindi siya umaalis ng bahay. Kapag daw ganoon na naglilinis o nagluluto siya, ay bored lang siya at nag-iisip ng tungkol sa trabaho. Pero sabi ni Papa ay pampalipas oras daw siguro yun ni Tita para hindi niya maisip ang problema niya.
Isang gabi lumabas si mama at tita para magmalling at mamasyal. Si papa naman noon ay bumisita kinalolo, kaya ang naiwan sa bahay ay kami lang ni kuya. Kagaya ng dati ay nanonood lang kami ng pelikula, nang may marinig kaming nagbukas ng pinto. Lumabas ka agad ako ng kwarto kasi alam kong si na mama na yon at siguradong may pasalubong sila. Kaso paglabas ko ng kwarto, wala namang katao-tao sa sala, pati sa kusina.
I was going to do it because I was going to do it. I was going to do it. I was going to do it. I was going to do it. I was going to do it. I was going to do it. I was going to do it. I was going to do it. I was going to do it. I was going to do it. I was going to do it. I was going to do it. I was going to do it. I was going to do it. I was going to do it.
Maya maya narinig ko na lang siya na parang may kausap kaya lumabas na rin ako. Nakita ko siya na nasa kusina, nakaupo sa may mesa at kausap si tita na nagtitimpla ng kape. Tanong ng tanong si kuya kung nasaan si mama. Tapos si tita nakangiti lang habang hinahalo yung kape. Nakita ko na lang na parang nailang na si kuya kaya tumayo na siya at hinila ako papasok sa kwarto. Pagkapasok namin nilak niya yung kwarto tapos tinawagan si mama.
Nang sumagot si mama, halos pabulong na lang na nagtanong si kuya kung nasaan sila. Maya-maya, may kumatok sa kwarto. Tapos nagsalita ng, pabukas ng pinto. Sir Nev, boses ni mama yung narinig namin. Nagtayuan na lahat ng balahibo ko sa katawan. Tapos napahawak na lang ako sa braso ni kuya.
Bumubulong pa rin siya sa cellphone at nagsusumbong na may ibang tao sa bahay. Dinig na dinig ko yung boses ni mama na nagtatanong kung ano raw ang ibig sabihin ni kuya at bakit siya bumubulong. Umiiyak na ako noon tapos naisip ko ng tumalun sa bintana. Katok pa rin ang katok yung nasa labas tapos boses naman ni tita ang naririnig namin. Ganoon pa rin ang sinasabi niya. Pabukas daw ng pinto. Pinagmamadali na ni kuya si na mama na umuwi tapos pati siya umiiyak na.
Mga ilang minuto ang dumaan, may nagtao po sa gate at pagsilip namin sa bintana ay mga tanod yun. Sigaw agad kami ni kuya, sabi namin pumasok na sila at tulungan kami. Nagsitalon sa gate yung mga tanod, tapos hinagis ni kuya yung susi niya ng bahay para makapasok yung mga tanod. Noong boses na nila yung naririnig namin sa labas ng kwarto, ay tsaka lang namin binuksan ang pinto. Hinahanap nila yung sinasabi naming tao, pero hindi na raw nila inabutan.
Dumating din agad si mama, tapos may ilang kapitbahay na rin na sinamahan kami. Kinuwento namin kung ano ang nakita namin, at takang-taka sila kung bakit may nanggagaya kay tita at sa boses nila ni mama. Kinikilabutan pa rin ako kapag naaalala ko na kinausap ni kuya yung nanggagaya kay tita, tapos nakangiti lang ito. First and last time na nangyari yon sa amin, pero takot na takot talaga kami kapag naaalala namin yon.