Döschkassen

Mien Madam un ick weern jüst ’n beten mehr as ’n Week op’n Kämpingplatz. Gor ni wiet wech, knapp teihn Kilometers vör Husum. Man finnd je so veel Niedet rut, wenn man sick mol in de eegene Gegend ümkieken deiht, ne. Wi sünd fief, süss mol op’t Rad no Husum neiht. Un ick mutt seggen: So gries un grau as Theo Storm dat schreeven hett, is de „graue Stadt an’t Meer“ gor ni. Na jo, de grooten Silos an Hoben kunn man mol ’n beten scheun bunt anmoln. De Dingers süht würkli schedderi un grau ut. Ansünsten hett uns dat overs echt good gefulln, ook wenn dat in Nordfreesland weer. Jedenfalls heff ick de ersten Doog jümmers överleggt wat an Husum so anners is, un ick keem dor eenfach ni op. Denn harr ick dat: Dat gifft dor een Loden bi’n Martplatz un een ole Tanksteed, de in Momang leerig stoht. Ansünsten finnd man besünners in de Oldstadt een Geschäft blang dat annere. Dat gifft dor allns mögliche to eeten un to drinken un to inkööpen un to kieken. Dor is för jeden wat dorbi. Sogor ’n Inkööpszentrum mit 35 Lodens gifft dat dor, un in jedet eenzelne Geschäft is wat los. Mien Seute un ick hebbt dor jeden Dag wat Niedet entdeckt. Un wi hebbt uns jeden Dag froogt: Worüm geiht in Husum, wat bi uns ni geiht? Löppt man dör de Footgänger-Strooten in Heid‘ oder Meldörp, kümmt man sick bilütten för as in halve Geisterstädte. Wat mokt man in Husum also anners? Wenn man dat rutfinnen wurr, denn kunn man sick dat je eenfach afkieken un dat nomoken. Wi hebbt dat vör Ort ni rutkreegen. Overs as wi weller to Huus mit uns Novers an’t snacken weern, keem dat Thema op dat Inkööpen per Knoopdruck. Vun wegen, wenn allns „online“ bestellt ward, denn künnt de Geschäfte je ni överleven. Un dor is mi dat inschooten: Ick glööv, de hebbt in Husum noch gor keen Internet! Jo, so mutt dat ween. De künnt wohrschienli gor nix „online“ bestelln. Kiek. So wurr hier ook weller mehr Leven in de Städte kom‘. Veellicht schulln wi bi uns eenfach mol dat Internet afschalten… In düssen Sinn