Dosta Mektuplar II- Safet Kuramaz

Şimdi iyiyim...Yağmura karışmış gözyaşlarımın, çiçekleri suladığı ve onu koklayan bir insan olarak, yaşadığım inceliği paylaşmak istiyorum seninle. Acının ve ızdırabın silindiği toprağın üzerinde sadece kalan ayak izlerimin sırlarıyla. Sadece dalarsın.Resminin önüne geldiğinde deli diyebilecek kadar yüreklenen insanlara rağmen. İzlerinin sürüklediği yollarda ismini arıyorum Sonsuzluğa yenik düşmüş ama pes etmiyorum Çiçeklerin arasında yürürken onların destekleri kulaklarıma geliyor, Kim bilir hangi savaşın içinde ama savaştan uzakta seyrediyorum seni Üzgün müyüm? Asla.... Sadece bana yaklaşmanı, Ruhunu açabilmeni Gözlerimin içinden dünyaya bakabilmek istiyorum Bir dağın dağ olduğunu anlamak için o dağa yalnızca birazcık tırmanmak gerekir. Dağın tepesinden dağı göremezsin.. Eğer gözlerinle buluşur da cahil bir cesaret yakalarsam, sana ne istersen anlatırım Cıvıl cıvılcasına, söz Ama rüzgarla tozu yutarak koşan insan olmak her kişinin harcı değil Öksürüğe meydan okumak, harbiden ölüme meydan okumak gibi bir şey Tanımadığım şeylerin önüne geçipte ben önden gidiyorum ve şu çizgideyim diyebilmek, sabırlı olmak için galiba henüz erken Olsun ya, böyle de iyi Seninle teke tek paylaşabilirim her şeyi Eğer dostluğunu istersem, çok şey mi isterim bilmiyorum! Hele o öksürüşün içinde, birde heyecanla, yardımını istemek şimdilik zor gibi görünüyor... Sanırım o sihirin formülünü keşfetmem gerekiyor, Sırları deşifre etmek demek, yanardağın lavlarıyla yanmak gibi bir şey! Bazen kalbin açılabilmesi için kırılması gerekiyor. Üzülme olur mu? Sana nasıl darılabilirim ki? Şirin bir çocuğun içindeki doğallığın aynada yansıyan güneşine nedenler yakıştırmak gibi... Kanım akarken sadece sen varsın Bu güneş, şimdi doğdu seherle Ona bakmaya, onu seyretmeye doyamıyorum. Doğanın sonsuzluğunda kucaklamaya hazırım müthiş doğallığı... İçindeki dağları, taşları yıkmaya ve dostumsun demeye de. Henüz seni keşfedemediğim dünyada rüzgarın hızıyla ilerleyen bir yelkenli ile açılmaya da. Kendi suçun olmayan şeylerden utanıyorsun. Saklamak istiyorsun. Yapma. İnsan içinde sakladıklarıyla yorulup kirleniyor en çok. Bil ki, eğer daha farklı, biraz değer verdiğini hissetsem, bilye oynayan ve attığıyla taşı vurarak çığlık atan çocuğun sesine benzeyecek haykırışım Bu zamanla düş olmaktan çıkar, kırlara kayar Yıldızlar kayar gibi... Sadece sana ve sadece hissederek yazıyorum Heyecanlıyım Bana katılır mısın? Bir kadını öpmeyi istemek, onu sevmek midir? Yüzündeki tüm küçük çizgileri okumayı, bilmeyi isterim. Düşündüğün her şey orada gölgeler halinde devinir. Seni daha çok sevmek isterim. Bunu bana öğretecek misin? Kim bilir nerdesin.... Olsun ya, başka boyutta ruhunla konuşuyorum işte. Canıma değsin… Bak, yemek yer gibi. Doyduktan sonra da uyumak yok ama Gezeceğiz ve keşfedeceğiz bu şöleni, söz mü?