داستان منظوم خار؛ اثر نیما شهسواری: تبارشناسی حقارت و طغیان بر کیشِ بندگی

«عشق نخست، عشق ورزیدن به خویش است؛ نه سجده بر آستانِ قدرت.»در داستان «خار»، نیما شهسواری دست بر ریشه‌ی تمام اسارت‌های بشر می‌گذارد: «نیاز». او از لحظه‌ی تولد آغاز می‌کند؛ جایی که انسان در اوج ضعف، ستایشِ قدرت را می‌آموزد و این نیاز را تا بلوغ، در قالبِ عشق به معشوق، اطاعت از حاکم و پرستشِ خدایانِ جبار با خود حمل می‌کند. «خار» نماد انسانی است که در حقارتِ خود غرق شده و آزادی را کبر می‌نامد.در این پادکست/کتاب صوتی می‌شنوید:- فرآیند تبدیلِ «نیازِ کودکانه» به «بندگیِ سیاسی و مذهبی».- نقدِ بت‌سازی از والدین، معشوق و پیشوایانِ مذهبی (علی، حسین، احمد).- تقابلِ میان «خشوعِ بزدلانه» و «غرورِ آگاهانه».- مناظره‌ی تکان‌دهنده‌ی میان انسانِ مرید و انسانِ آزاده.بندگی، ریشه در خاری دارد؛ اما گلستان، سهمِ کسانی است که خود را عشق می‌ورزند.شنیدن نسخه کامل در وب‌سایت جهان آرمانی:🌐 https://idealistic-world.com/📥 پرتال آثار نیما شهسواری: https://idealistic-world.com/portal/#خار #نیما_شهسواری #داستان_های_سیاه #نقد_بندگی #روانشناسی_قدرت #خودشناسی #طغیان #کتاب_صوتی