Dünya Çarpıyor Yüzüme- Özkan Mert/ Çırpınış-Şükrü Erbaş

Gözlerim, Dünyayı izlemekten yanık Ben kaçarken bir kent'ten Başka bir kent başlıyor gözlerimde Göğün ve kuşların arasındayım Gömleğimin üzerinde bir parça güneş Kürek kemiklerimi bir güzel oynatıyorum Güzel bir kadın geçiyor yanımdan Güzel bir çocuk Güzel bir ağaç Dünyadan konuşmak istiyorum Her şey anlatılsın istiyorum bana Yeni hayatlar tanımak istiyorum Bende bir masal istiyorum Bütün gerçekleri önemsiz kılan bir masal Ölümü bilerek yaşamak istiyorum Yaşamın anlamını bilmek için, Ölümün anlamının karanlıkta kalmasını istemiyorum Kayboldum, Ve bulunmak istiyorum Karın kapattığı yollarda Yalnızca serçelerin kanat izleri Bir tek pencere görünmüyor ufukta Sınırların ardına çekebilir miyiz? Sınırların ardında yalnızlık bitecek mi? Sınırların ardında yoksulluk daha mı az? Sınırların ardında ateş yakmaz, Su boğmaz mı? Sınırların ardında ölüm vakitli mi gelir? Sınırların ardında ay, hilal, ufuk, hayal değil midir? Sınırların ardında aşk, acı, akşam, hüzün vermez mi? Yakışıksız şeyler söylemek ner’den gelir bana? Yakışıksız ve doğru şeyler söylemek? Denizi arkama aldığım halde, Neden benim bütün fotoğraflarım Bulanık ve eziktir bu kentte? Kimse düşlerime yetişemez, Ve kimse geçemez gerçeği bir adım bile Bu yüzden sıkıntı verir zaman Kısa kalır Sonsuz olur insanın küçücük ömrü karşısında Ve mutluluk Bir mühür gibi basılmalıdır Hayinliğin, Alçaklığın üzerine Kaldırın! Kaldırın gözlerimden şu sisini yüzyılların Yaşamımı bütünüyle değiştirmek istiyorum Bir serüven yaşamak, Başkalarına yardımcı olmak, Daha önce hiç yapmadığım şeyler yapmak istiyorum Bir tek çocuğun, Açlıktan ağlamadığı gün Bir tek kadının, Bir tek erkeğin, Yalnızlıktan kahrolmadığı gün.. Sevgiyi arttırmak istiyorum, güvenle katlamak.. Bir gecenin içindeyim Ve aydınlığı görmek istiyorum...