Dünyayı Taşıyor Omuzların II-Carlos Drummond De Andrade/ Fahrenheit 451- Ray Bradbury/ Yumdum- Sadık Hidayet

Kapkaranlıktı. Karanlıktan başka bir şey hissedemiyordum. Acıyı, anlaşmazlığı gördüm Ve bizi karanlıkta ayıran nice isyanı. Tanrım, bizi neden terk ettin? Tanrı olmadığımızı biliyorduysan, Zayıf olduğumuzu biliyorduysan? Tanrım, son ver artık bu işkenceye! Gücümün kalmadığını görmüyor musun? Tanrı sağır mıydı ki kendisine yalvarıldığını işitmiyordu? Ne olduğunu bilmesem de, Boş bırakmıyor beni, Hiç yalnız bırakmıyor- bu taşıdığım şey Şu dış dünyaya bak Tanrım, Tanrım, dışardaki şu dünyaya bak Benim dışımda, Yüzümün ötesinde Ve ona gerçekten dokunmamın tek yolu, onu nihayet ben olacak yere koymam, Kanımda olması Ve günde bin çarpı, on bin kez içimi turlaması Onu sımsıkı tutacağım, asla kaçmasın diye Bir gün dünyaya sımsıkı tutunacağım. Şimdi, sadece bir parmağım üstünde....Bu bir başlangıç Söylemem gerek ama Şu gökteki ayla, şu konyak akıl bırakmıyor başta Gözlerimi yumdum, Ellerimi yüzüme kapadım Bir gece yarattım kendime, Bu gecenin karanlığında, bir rüyada gibi, sorumsuz, kendi duamı okudum. Fakat sözcükleri istek içinde söylenmedi bu duanın Çünkü ben Tanrı’yla değil, sevdiğim tanıdığım birisiyle konuşmaktan hoşlanıyordum! Çünkü benim çok yükseğimdeydi Tanrı. Ben doğduğumda, karanlıkta yaşayan çarpık bir şeytan: ''Hadi!'' dedi, ''Sakar ol hayatta.'' Bir bakıma biz dostuz, Hem saklısız gizlisiz, Hem de herkesten gizli Işığı hiç yakmasa, belki de karanlıkta dolaşan bir siluetten korkacaktım. Yatak odasında, yer yatağının yanı başında duran akrobat lambayı kullanabilir, kafasını yere eğer, yakardım. Yeterdi. Er geç gözünü açar, beni orada geyik gibi bekler halde görürdü. Bazı gece yarıları uyanır, beni, kendisini seyrederken bulurdu. Yüzümü okşar, Burnumu oynatır Ya da göğsüme sokulur, yine uyurdu. İçim büyür, içimde dolunay olur, Önünden ince bir bulut geçer, Bedenim manzaraya dar gelir, Burun direğim sızlardı. Saray uyur, şehir uyur, martılar uyumazdı. Bir de karşı apartmanın arka pencerelerinden biri. O ışık bana iyi gelirdi. Nedenini bilmezdim. Sağanak yağmurlar gibi ağlamak istiyorum. Umarım bu gece, Tanrı, gökyüzünü çalıştırmaz...