“Durimi i Zotit Ka Kufij” Luke 13:6-9

1. Shëmbëlltyra e Fikut (Luka 13)Tregimi: Një pronar vreshti pret për tre vjet që një fik të japë fryt, por më kot. Ai urdhëron prerjen e tij që të mos zërë tokën kot.Ndërhyrja e Vreshtarit: Vreshtari i kërkon pronarit edhe një vit kohë për t'u kujdesur më shumë për pemën (duke e lëruar dhe plehëruar) përpara se të merret vendimi përfundimtar.Simbolika: Fiku përfaqëson njeriun, vreshtari përfaqëson Jezusin që ndërmjetëson dhe na jep mundësi të dytë, ndërsa koha e pritjes është koha që na jepet për ndryshim.2. Krahasimi me Ligjin e Vjetër (Levitiku dhe Eksodi)Rreptësia e së shkuarës: Në Dhiatën e Vjetër, shlyerja e mëkateve kërkonte detaje të rrepta, rituale pastrimi, rroba specifike priftërore dhe sakrifica të vazhdueshme me gjak.Hiri i sotëm: Sot, përmes sakrificës së Jezusit në kryq, besimtarët kanë qasje të drejtpërdrejtë në prezencën e Perëndisë pa ato lloj kompleksesh dhe shqetësimesh rituale.3. Thirrja për të dhënë FrytNdryshimi i brendshëm: Bekimi që kemi marrë kërkon një përgjigje nga ne: transformimin e mendjes dhe dorëzimin e plotë të vetes sonë tek Perëndia.Rreziqet e mosmirënjohjes: Përmendet shembulli i "të pasurit të pamend", i cili u fokusua te pasuria materiale dhe harroi mirënjohjen ndaj Zotit. Besimi pa vepra (fryt) nuk është i mjaftueshëm.Kujdesi prindëror i Zotit: Ashtu si prindërit kanë pritshmëri të larta për fëmijët e tyre dhe duan më të mirën për ta, edhe Perëndia pret që ne të rritemi dhe të shfaqim cilësi të mira në jetë.4. Fryti i Frymës së Shenjtë (Galatasit 5:22)Karakteristikat: Fryti i vërtetë që Zoti kërkon nga ne përfshin: dashurinë, gëzimin, paqen, zemërgjerësinë, mirëdashjen, mirësinë, besimin, zemërbutësinë dhe vetëpërmbajtjen.Ndihma gjatë rrugës: Perëndia sjell njerëz të ndryshëm në jetën tonë për të "ujitur" dhe punuar tokën e zemrës sonë, me qëllim që këto cilësi të rriten tek ne.PërfundimiMësimi na kujton se durimi i Zotit është i madh, por ai ka një qëllim: të na japë kohë për të ndryshuar. Përmes Jezusit na është dhënë Fryma e Shenjtë dhe jemi mbjellë në kopshtin e Tij, prandaj jemi të thirrur të mos jetojmë në plogështi, por të ushqejmë shpirtin tonë dhe të japim fryte të shenjta për lavdi të Emrit të Tij.