Duvara Dair (Cidariyye)- Mahmud Derviş

''...Ve ne olacaksam oyum…Bir gün ne olmak istiyorsam o olacağım. Bir gün asma olacağım…Gelip geçenlere şarabımı sunacağım…Ben mesajım ve mesaj taşıyıcıyım. Kısa adreslerim ve postayım… Ey adım: büyüyeceksin ben büyüdükçe. Taşıyacaksın beni, seni taşıyacağım gibi. Ey adım: Neredeyiz şimdi? Söyle bana: Şimdi nedir? Yarın nedir? Zaman nedir, mekan nedir? Eski nedir, yeni nedir? Her rüzgarda bir kadın alay eder şairiyle: Ve al şu bana sunduğun yönü, şu parçalanmış yönü…Hangi rüzgar taşıdı seni buraya? Söyle bana yaranın adını…Kendi kanım acıtır beni...Mevcut bulurum kendimi yokluğun tamlığında. Her arayışımda başkalarını, kendimi bulurum. Onları aradığımda, kendi yabancı varlığımı görürüm yalnızca. Kalabalıklarla dolacak biri miyim? Ben yabancıyım. Yol boyunca sevgilime yürümekten yorgun. Sıfatlarımdan yorgun…Denizcilerle sarılı çevrem, fakat liman yok… Ben kendi içime seyahat ederim. Ben kendi kendine konuşanım: Küçük şeylerden doğar büyük düşünceler. Sözcüklerden değildir gelişi ritmin. Fakat iki bedenin birlikteliğinden gelir uzun bir gece içindeki…Ben o’yum. Kendi kendine konuşan…Sen ben misin?...“Asla unutma beni” Ey genç kız, ne yaptı sana tutku?...Ve bir bayramdır yeryüzü….Yeryüzü bir bayramdır kaybedenler için. Ve biz de onların arasındayız. Yaşamak istiyorum…''