دو رویِ سکه‌یِ سکوت؛ با نیما شهسواری؛ قسمت سوم: کالبدشکافیِ سانسور از سیاهچاله‌هایِ استبداد تا الگوریتم‌هایِ لودگی

آیا سانسور فقط بریدنِ زبان و بستنِ روزنامه است؟ نیما شهسواری در قسمت سوم ویژه‌برنامه «آزادی بیان»، پرده از چهره‌های متفاوت سانسور در جهان امروز برمی‌دارد. او معتقد است که خفقان در حکومت‌های استبدادی با «ترس و شکنجه» اعمال می‌شود، اما در جوامع دموکراتیک، با «انباشتِ لودگی و تولیداتِ پوچ»، حقیقت را دفن می‌کنند. در این اپیزود می‌شنوید: - ذاتِ استبداد؛ چرا وجودِ جمهوری اسلامی و حکومت‌های توتالیتر، در تضادِ مستقیم با آزادی بیان است؟ - امنیتِ پس از بیان؛ واکاویِ پرونده‌های قتل‌های زنجیره‌ای و سرنوشتِ روزنامه‌نگارانی که وظیفه‌ی آگاهی‌بخشی را با زندان و اعدام تاخت زدند. - سانسورِ زیرپوستی در غرب؛ چگونه الگوریتم‌های فضای مجازی و فشارهای مالیِ هالیوودی، هنرمندان را به «خودسانسوری» و رعایت استانداردهایِ بطالت مجبور می‌کنند. - انباشتِ تولید؛ تکنیکِ نوینِ قدرت‌ها برای شنیده نشدنِ صداهایِ حق‌طلبانه از طریقِ غرق کردنِ مخاطب در دریایِ اطلاعاتِ بیهوده. - تفاوتِ دو خفقان؛ چرا افسردگیِ ناشی از پوچی در جوامع آزاد، گاهی هولناک‌تر از مبارزه در جوامع استبدادی است؟ در دنیایی که همه حرف می‌زنند اما هیچ صدایی شنیده نمی‌شود، آزادی بیان قربانیِ بزرگِ قدرت‌طلبی است. نسخه کامل مقالات نیما شهسواری در بابِ «نقدِ ساختارهای قدرت» را در وب‌سایت «جهان آرمانی» بخوانید: https://idealistic-world.com/