Ebbe un Floot un dat Gewicht

Wenn man sick an de Nordsee stellt un lang genog aftöövt, denn kriegt man to sehn, wat dat Woter mol dor is un denn weller ni. Ebbe un Floot seggt de Fachmann dorto. Nu is mi in de School al vertellt worrn, wat dat mit de Ebbe un de Floot dör de Gravitatschoon vun unsen Mond kümmt. De Eer, so schall dat ween, treckt den Mond an un de Mond treckt an de Eer. So dreiht se sick üm’nanner. Un bi de Treckerie ritt de Mond even ook an dat Woter op de Eer. Wenn de Mond to’n Bispeel jüst över Meldörp steiht, denn is Floot in‘ Spiekerkoog. Un weil de Eer sick eenmol an Dag dreiht, steiht de Mond even ook eenmol an Dag över Meldörp. Is je klor. Overs – Oogenblick mol – worüm hebbt wi denn alle twölf Stünnen, also tweemol an Dag Floot? Hebbt wi noch ’n Mond vun den ick nix weet? Nä, seggt de Fachlüüd, dat is Füsik. De Eer un de Mond dreiht sick tosom as twee Lüüd bi’t Danzen, dorüm treckt de Mond op de een‘ Sied dat Woter an un op de anner Sied ward dat Woter to desülbige Tied wechsleudert as so’n Hulahup-Reifen. Overs wi künnt op’n Diek ni ünnerscheeden, wat wi jüst Antreck- oder Wechsleuder-Floot hebbt. För uns is een Floot jüst so as de annere. Overs wenn sick dat so mit dat Woter verhölt, denn mutt sick dat je mit mi jüst so verholn. Denn weer ick je tweemol an Dag lichter un tweemol an Dag swörer, weil ick je tweemol an dag antrocken oder wechsleudert wurr un tweemol an Dag weer gor nix los. Wenn ick also bi Ebbe in de Bodstuuv op de Woog stoh, denn mutt de Woog je mehr anwiesen as bi Floot. Is doch so, oder ni? Wenn man bi Ebbe, seggt wi mol, 180 Pund wiggt, denn wiggt man bi Floot, also wenn de Mond an een treckt oder man wechsleudert ward, je veellicht blots noch 140 Pund. Dat mutt je so ween, denn dat Woter, dat denn Ünnerscheed mang Ebbe un Floot utmokt, wiggt je wiss veel mehr. Jungedi, worüm bün ick dor ni al veel fröher op kom‘? Dor mokt dat Afnehm‘ je glieks dreemol so veel Spoß. Jo. Ick stell mi vun nu an blots noch no’n Tidenkalenner op de Woog… In düssen Sinn